" Κόψ' του τα δάχτυλα ...."

Esquire, Μάιος 2008

Η απίστευτη περιπέτεια ενός Ελληνοαμερικανού στρατιωτικού ανακριτή στην καρδιά του πολέμου.
"Έβαλα τον Χαλίντ στο κοντέινερ που αποκαλούσαμε "ντίσκο", του φόρεσα προστατευτικά γυαλιά που είχα σκεπάσει με ταινία για να μη βλέπει τίποτα, και τον άφησα να στέκεται δεμένος."
«Γιατί πυροβόλησες τους Αμερικανούς;»
«Δεν πυροβόλησα. Τα πρόβατά μου φρόντιζα όταν…»
«Ψεύτη! Σε πιάσανε με ένα όπλο στα χέρια. Είσαι λαθρέμπορος βενζίνης»
«Ορκίζομαι στο Θεό, όχι!»

Άνοιξα το CD player. Η εκκωφαντική heavy metal πλημμύρισε το κοντέινερ. Άναψα και τα στροβοσκοπικά φώτα. Μέσα από τα γυαλιά δεν έβλεπε τίποτα, μόνο σκιές. Είχε ήδη περάσει 24 ώρες άυπνος. Τον έβαλα να κάτσει στον αέρα, με την πλάτη στον τοίχο, τα πόδια σε γωνία 90 μοιρών. Δυσκολευόταν. Κάθε φορά που χαλάρωνε, του φώναζα.
«Ποιος αγοράζει τη βενζίνη;» «Με ποιους δουλεύεις;»
Αυτό συνεχίστηκε για περίπου τρεις ώρες.
η συνέχεια εδώ με βίντεο μαρτυρίες