Ποιός θα καθορίζει το "αναγκαίο";

της Ελίνας Γαληνού
Μετά την εσπευσμένη (και χωρίς να προηγηθεί δημόσια διαβούλευση) ψήφιση του ν/σ προκειμένου να κατοχυρωθεί ο μηχανισμός στήριξης, μας ήρθε μια ακόμα δυσάρεστη έκπληξη. Ο αρμόδιος υπουργός προσέθεσε "κατόπιν εορτής" μια τροποποίηση μέσω της οποίας ανακτά αυτόβουλα την δυνατότητα να προβαίνει σε συμφωνίες και δάνεια με τους εταίρους και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, χωρίς την έγκριση του Κοινοβουλίου.

Ο ίδιος βέβαια μας εξήγησε "ότι ήταν αναγκαίο να γίνει αυτό για να ξεκινήσει η εκταμίευση της πρώτης δόσης του δανείου, άμεσα..." Σε διαμαρτυρίες που εκφράστηκαν για την απαράδεκτη αυτή κίνηση η οποία σαφώς αντιβαίνει το πνεύμα του Κοινοβουλευτισμού, έσπευσε να δικαιολογηθεί ότι δεν προτίθεται να γυρίσει την πλάτη στο Κοινοβούλιο, καθώς οι σχετικές αυτές αποφάσεις περί τα οικονομικά, θα έρχονται στη Βουλή προς συζήτηση και παροχή εξηγήσεων...Θα έρχονται βέβαια, αλλά πάλι κατόπιν εορτής ως τετελεσμένα γεγονότα δηλαδή. Και ασφαλώς, υπό το υπονοούμενο επιχείρημα "ότι δεν υπάρχει περιθώριο τροποποίησής τους, γιατί οι ξένοι θα θυμώσουν και μπορεί να μην μας δώσουν τα λεφτά..." Αυτό είναι μάλλον ευνόητο αν λάβουμε υπ΄όψη μας ότι με αυτό το πνεύμα γενικά, έγινε και η λήψη όλων των άλλων καθοριστικών αποφάσεων που δέσμευσαν την Ελλάδα υπό επαχθείς όρους αγνώστου διαρκείας...
Κάποιοι έκριναν την στάση του σαν υπέρμετρη αυθαιρεσία, η οποία εν ολίγοις απαξιώνει ευθαρσώς τον ρόλο του Κοινοβουλίου και ίσως αυτή η άποψη, να μην είναι διόλου υπερβολική. Διότι όταν ένας υπουργός δημοκρατικής κυβέρνησης, παραμερίζει την γνώμη των εκπροσώπων του λαού για θέματα μείζονος σημασίας όπως το οικονομικό μέλλον της χώρας, τι να περιμένουμε από δω και πέρα; Και υπό ποιά δεδομένα θα λειτουργήσει η δημοκρατία πια σ΄αυτόν τον τόπο; Είναι πολύ απαισιόδοξοι τελικά όσοι διακρίνουν ενδείξεις ιδιαίτερα ανησυχητικές;

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/05/blog-post_1460.html