Γιατί καταστρέφουν την ανθρωπότητα στο όνομα της οικολογίας. Με την τρομοκρατία και τον φόβο, μας κάνουν ό,τι θέλουν

Ο διδάκτορας ολοκληρωμένης περιβαλλοντικής διαχείρισης και ανεξάρτητος περιφερειακός σύμβουλος Στερεάς Ελλάδας, κύριος Βασίλης Λίκος, αναπτύσσει μια εκτενή ανάλυση για τις σύγχρονες τάσεις που, κατά την άποψή του, οδηγούν σε μια μετάλλαξη κοινωνιών και δημοκρατίας, ξεπερνώντας την απλή συζήτηση για το ανθρακικό αποτύπωμα.

1. Το Πείραμα της Ελβετίας και η Έννοια του ESG (Environmental, Social, and Governance)

• Ο κύριος Λίκος ξεκινά αναφερόμενος σε ένα πείραμα στην Ελβετία με συσκευασίες κρέατος σε σούπερ μάρκετ, οι οποίες θυμίζουν πακέτα τσιγάρων, με στόχο την ενημέρωση για το «κρυφό περιβαλλοντικό κόστος» της κρεατοφαγίας. Αυτό, κατά τον ίδιο, δεν αφορά μόνο το ανθρακικό αποτύπωμα, αλλά την εισαγωγή τεχνητών τροφών.
• Υποστηρίζει ότι ήταν ο πρώτος που είχε μιλήσει για αυτά τα ζητήματα πριν 4,5 χρόνια, χαρακτηριζόμενος τότε ως συνωμοσιολόγος.
• Περιγράφει το ESG (Environmental, Social, and Governance) ως ένα πλαίσιο στο οποίο έχουν επενδυθεί πάνω από 633 δισεκατομμύρια δολάρια. Ουσιαστικά, το ESG στοχεύει στο να κάνει τον άνθρωπο εξαρτημένο, ελέγχοντάς τον σε κοινωνικό επίπεδο μέσω της αλλοίωσης των καταναλωτικών του συνηθειών, σε κυβερνητικό επίπεδο, αλλά και στο επίπεδο της δημοκρατίας/διοίκησης.

2. Τεχνητές Τροφές και Ελέγχος της Διατροφής

• Ο Μπιλ Γκέιτς, ο οποίος κατέχει τεράστιες εκτάσεις γης, έχει επενδύσει σε εταιρείες όπως η Beyond Meat και Impossible Foods. Ο κύριος Λίκος έχει δοκιμάσει το Beyond Meat και το χαρακτηρίζει «λάστιχο» μετά την ψύξη.
• Επιστήμονες εκφράζουν ανησυχίες για μεταλλάξεις, αλλεργίες και καρκινογενέσεις που ενδέχεται να προκαλέσουν αυτές οι τεχνητές τροφές.
• Αυτή η τάση συνδέεται με τον «κανιβαλικό καπιταλισμό» όπου ο ένας επιδιώκει το κέρδος σε βάρος του άλλου, χρησιμοποιώντας δημοσιογράφους και influencers (όπως στα εμβόλια) για να προωθήσουν την ατζέντα τους.
• Αναφέρει ότι η συζήτηση για το ανθρακικό αποτύπωμα απουσιάζει σε θέματα όπως οι πόλεμοι, οι οποίοι έχουν πολύ βαρύτερο αντίκτυπο στο περιβάλλον.
• Ο στόχος είναι η αλλαγή του τρόπου αγροτικής παραγωγής στην Ελλάδα: απαγόρευση καλλιεργειών κάτω από συγκεκριμένο βάθος, χρήση συγκεκριμένων σπόρων από συγκεκριμένες εταιρείες, απαγόρευση διατήρησης παλαιών σπόρων, και απαγόρευση εκτροφής ζώων. Αυτό οδηγεί σε εξάρτηση από τις μεγάλες εταιρείες τροφίμων (π.χ. Bill Gates), εκπληρώνοντας την πρόβλεψη του Κίσινγκερ: «Ελέγξτε την τροφή για να ελέγξετε τον κόσμο».
• Οι εντομοφαγικές τροφές προωθούνται στη Δανία με προϊόντα όπως μπάρες πρωτεΐνης από γρύλους, αρχικά σε εξειδικευμένα, ακριβά καταστήματα, προκειμένου να προσελκύσουν το καταναλωτικό ενδιαφέρον και να γίνουν σταδιακά αποδεκτές από το «πόπολο».
• Η Ένωση Ελλήνων Κτηνοτρόφων έχει διαμαρτυρηθεί για την έλλειψη αναγραφής της προέλευσης των τεχνητών τροφών.
• Υποστηρίζεται ότι η ενέργεια που καταναλώνεται για την παραγωγή 3D κρέατος ή την αναπαραγωγή προνυμφών εντόμων είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που απαιτείται για την παραδοσιακή κτηνοτροφία, όπως και η ενέργεια που απαιτείται για τα data centers της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ).
• Το υψηλό κόστος των προϊόντων καπνού αποδίδεται όχι στη σωτηρία της υγείας, αλλά στην εξοικονόμηση χρημάτων για τη χρηματοδότηση της πολεμικής βιομηχανίας στην Ουκρανία.
• Αυτή η τάση συνδέεται με τη Μαλθουσιανή λογική της μείωσης του πληθυσμού και του επιβλητικού ελέγχου στο τι θα καταναλώνει και πώς θα ζει ο κόσμος, ιδιαίτερα στην Ευρώπη.

3. Κλιματική Κρίση ως Πολιτική Κρίση και Εργαλείο Ελέγχου

• Ο κύριος Λίκος υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει κλιματική κρίση, αλλά πολιτική κρίση. Αναφέρει ότι διάφορα άρθρα στο περιοδικό "Nature" το επιβεβαιώνουν.
• Θεωρεί ότι το διοξείδιο του άνθρακα δεν είναι ουσιαστικά ρύπος.
• Οι ανεμογεννήτριες και τα φωτοβολταϊκά θεωρούνται μέρος του προβλήματος, καθώς αυξάνουν τη θερμοκρασία κατά 2-3°C στις περιοχές που εγκαθίστανται λόγω αποψίλωσης της βλάστησης και μειώνουν τις τοπικές βροχές. Αυτό δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο όπου η αυξημένη θερμοκρασία και η έλλειψη νερού (λόγω εκτροπής ποταμών και απουσίας φυσικής ροής) οδηγούν σε ανάγκη για αφαλάτωση, η οποία απαιτεί περισσότερες ανεμογεννήτριες/φωτοβολταϊκά, δημιουργώντας ένα «σπιράλ θανάτου» για την ύπαιθρο.
• Παραδείγματα όπως οι συχνές φωτιές στην Εύβοια όπου στη θέση των καμένων δασών μπαίνουν ανεμογεννήτριες, ή η αποψίλωση δασών γύρω από την Αθήνα που αυξάνει τους ανέμους και το θερμικό αποτύπωμα, αναδεικνύουν την πολιτική διάσταση του προβλήματος.
• Επικρίνεται η BlackRock για τον έλεγχο του τραπεζικού συστήματος και την προώθηση συνθετικού κρέατος μέσω χαμηλών δανείων, με το επιχείρημα της μείωσης του άνθρακα.
• Αναφέρεται η υπηρεσία "carbon calculator" της Τράπεζας Πειραιώς που επιτρέπει στους πελάτες να υπολογίζουν το ανθρακικό αποτύπωμα των αγορών τους.
• Υποστηρίζεται ότι η Κίνα και η Αμερική δεν είναι καλύτερες, καθώς το κεφάλαιο (π.χ. οι εταιρείες ESG με 633 δισ. και η BlackRock με 15 τρισ.) είναι πάνω από τα κράτη και επιβάλλει πολιτικές.
• Επισημαίνεται η μετατροπή του κάτω Νευροκοπίου από ψυχρή σε εύκρατη περιοχή λόγω των φωτοβολταϊκών, και η έρευνα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων για τους κινδύνους των ανεμογεννητριών (98 σχεδιαζόμενες ανεμογεννήτριες σε 21 θέσεις) στα βουνά της κεντρικής Εύβοιας (Δήμος Διρφύων-Μεσσαπίων), εντός δικτύου Natura.

4. Διαχείριση Υδάτινων Πόρων και Ιδιωτικοποίηση

• Το νερό χαρακτηρίζεται ως ο πολυτιμότερος πόρος και είναι στόχος «τζόγου» και ελέγχου.
• Η ξηρασία και η λειψυδρία χρησιμοποιούνται για να επιβληθεί ο φόβος του θανάτου, όπως συνέβη με τα εμβόλια.
• Δεν κατασκευάστηκαν ποτέ φράγματα στην Κρήτη, με αποτέλεσμα το νερό της βροχής να καταλήγει στη θάλασσα. Τώρα, εταιρείες αναλαμβάνουν τον έλεγχο του νερού για να φτιάξουν φράγματα που θα πληρώσει το κράτος, αποκτώντας οι ίδιες τον έλεγχο.
• Επισημαίνεται η εμπλοκή της αυστραλιανής εταιρείας Macquarie Investment, η οποία έχει τον έλεγχο του νερού του Λονδίνου (που δεν πίνεται) και έχει αγοράσει τον ΔΕΔΔΗΕ στην Ελλάδα.
• Οι δήμοι χρωστούν τεράστια ποσά στον ΔΕΔΔΗΕ λόγω των «πράσινων τιμολογίων», και δεν τους επιτρέπεται να προσλάβουν προσωπικό ή να λάβουν δάνεια για αποπληρωμή. Αυτό οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση του νερού, με τη Macquarie να καθορίζει την τιμολογιακή πολιτική, αντιλαμβανόμενη το νερό ως καταναλωτικό προϊόν.
• Εισάγονται οι «μπλε ομολογίες» ως νέο χρηματοπιστωτικό εργαλείο εκμετάλλευσης των φυσικών μονοπωλίων (νερό), καθώς οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτό.
• Ο κύριος Λίκος διαφωνεί με το σχέδιο μεγιστοποίησης των φορέων διαχείρισης νερού, καθώς αυτό οδηγεί σε ιδιωτικοποίηση και κεντρικό έλεγχο (π.χ. μοντέλο Οργανισμού Εγγείων Βελτιώσεων Θεσσαλίας, όπου ολλανδική εταιρεία διαχειρίζεται το νερό).
• Προτείνει τη δημιουργία δημόσιων φορέων διαχείρισης νερού ανά υδρολογική λεκάνη, με δυνατότητα συνεργασίας με ιδιώτες, αλλά οπωσδήποτε με τον έλεγχο του δημοσίου (51%) ή και εξ ολοκλήρου από το δημόσιο.
• Προειδοποιεί ότι στην Κρήτη οι κάτοικοι θα πληρώνουν πολύ ακριβά για την καθημερινότητά τους, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης του νερού και των δρόμων, καθώς η Κρήτη γίνεται κόμβος ανεμογεννητριών και διασύνδεσης με Αίγυπτο και Κύπρο, που θα οδηγήσει σε ακριβότερο ρεύμα για τους Έλληνες καταναλωτές.
• Ο τσιμεντοποίηση των βουνοκορφών για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών εμποδίζει την απορρόφηση του νερού από το έδαφος, οδηγώντας σε πλημμύρες και διάβρωση.

5. Ευρύτερη Κοινωνική Μετάλλαξη και Έλεγχος

• Περιγράφει ένα δυστοπικό μέλλον και μια μεταμοντέρνα δημοκρατορία/δικτατορία που σκέφτεται για τον άνθρωπο, απαγορεύοντάς του να ζει προκειμένου να επιβιώσει.
• Αναφέρεται στην ατομική κάρτα κατανάλωσης που θα ελέγχει την αγορά κρέατος και θα συνδέεται με την ασφαλιστική υγείας (η οποία θα ιδιωτικοποιηθεί), επιβάλλοντας πρόστιμα ή αρνούμενη δάνεια βάσει του «ατομικού ανθρακικού αποτυπώματος» (τι καταναλώνεις, πόσο μετακινείσαι, πώς ζεις).
• Αυτό το σύστημα, ο «καπιταλισμός των ενδιαφερόμενων μερών», στοχεύει στον πλήρη έλεγχο του ατόμου, αλλάζοντας όχι μόνο τις καταναλωτικές συνήθειες, αλλά την ίδια την καθημερινότητα.
• Επιδιώκεται μια μονοκρατορία όπου δεν θα υπάρχουν διαφορετικές φωνές και η αντίδραση θα περιορίζεται σε ασήμαντες διαμάχες, αντί για συζήτηση για την αγροτική οικονομία ή την ανεξαρτησία της χώρας.
• Οποιος έχει ένα «μποστανάκι» στο μέλλον θα θεωρείται «αντιδραστικός στα όρια του αντάρτικου».
• Υποστηρίζεται η θεωρία του Νταβός και της Λέσχης της Ρώμης που, με Μαλθουσιανές λογικές, επιδιώκει τη μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού, την κατάργηση της μεσαίας τάξης και την επιβίωση των υπολοίπων με επιδόματα, σε μια ζωή μεταξύ δύο ηλεκτρικών συσκευών.
• Η μεταδημοκρατία θα έχει μεγάλες επιχειρήσεις πάνω από τις κυβερνήσεις, και μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) θα εκπροσωπούν την κοινωνία των πολιτών, ελέγχοντας τα χρήματα (π.χ. μεταναστευτικό).
• Ο εκμαυλισμός της κοινωνίας είναι εμφανής, με τους ανθρώπους να συνηθίζουν την κλοπή, τη διαφθορά και την αδιαφορία για τα μεγάλα προβλήματα.
• Επικρίνεται η έλλειψη δικαιοσύνης και ο έλεγχος των μέσων ενημέρωσης που πιέζουν το μυαλό των πολιτών να παραμένουν στον καναπέ και να μην σκέφτονται το μέλλον.
• Τονίζει την έλλειψη μακροπρόθεσμου σχεδιασμού από τα πολιτικά κόμματα για την οικονομία (πρωτογενή, δευτερογενή, τριτογενή τομέα) και τον τουρισμό, με αποτέλεσμα την υπέρβαση της φέρουσας ικανότητας των οικοσυστημάτων (π.χ. Κρήτη, Πάρος).
• Η ιδιωτικοποίηση δημόσιων αγαθών όπως πάρκα, δρόμοι, νερό και δάση, υποχρεώνει τους πολίτες να πληρώνουν για την πρόσβαση σε αυτά, μετατρέποντάς τους σε «υπηκόους».
• Ο κύριος Λίκος καταλήγει με μια προειδοποίηση ότι η χώρα χάνεται, μετατρέπεται σε «χώρο» αντί για «χώρα» (που σημαίνει πολίτες), και προτρέπει σε αφύπνιση και ενεργοποίηση, καθώς το «εύκολο χρήμα» οδηγεί σε πολλαπλάσιο κόστος για όλους.

Ακούστε το συνταρακτικό βίντεο εδώ