Πώς να προσβάλλεις κάποιον με καλή έννοια

Πώς να προσβάλλεις κάποιον με καλή έννοια
(με την καλή έννοια πάντα)

Αυτά τα: Με την καλή έννοια το λέω, το λέω με την θετική έννοια.

Που συνηθίζεται τοοοοσο συχνά να το λένε όταν ξεστομίζουν αρνητικούς χαρακτηρισμούς.

Λέω να το συνηθίσω και γω: Είσαι ένας ηλίθιος, βλαξ, εγκληματίας κλπ.
Με την καλή έννοια όμως.
Είναι αρκετά συχνό φαινόμενο να ακούς αυτή την έκφραση "με την καλή έννοια" όταν κάποιος λέει κάτι αρνητικό, για να προσπαθήσει να το αποφορτίσει λίγο. Είναι μια φράση που χρησιμοποιείται για να καλυφθούν οι επιθέσεις, σαν να λέμε "Δεν ήθελα να το πω έτσι, αλλά το είπα!" Φυσικά, έχει πλάκα όταν την χρησιμοποιείς με αντίθετο τρόπο.

πολλές φορές το "με την καλή έννοια το λέω" λειτουργεί σαν ένα είδος γλωσσικού άλλοθι. Ο ομιλητής νιώθει ή διαισθάνεται πως αυτό που είπε ήταν αρνητικό, απότομο ή προσβλητικό, και αντί να το πάρει πίσω ή να ζητήσει συγγνώμη, το «μεταφράζει» εκ των υστέρων σε «καλό».

Ίσως αυτό να δείχνει και κάτι υποσυνείδητο: ότι ο άνθρωπος κατά βάθος έχει μια εσωτερική επιφύλαξη ή αντιπάθεια για το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται, και αυτή βγαίνει μέσω της λέξης που χρησιμοποιεί. Όταν το καταλαβαίνει, είτε από τη δική του συνείδηση είτε από την αντίδραση του άλλου, προσπαθεί να το μαζέψει. Και τότε έρχεται το:
«Με την καλή έννοια το λέω!»
Δηλαδή κάπως σαν να λέει:
«Κατάλαβες ότι σε έθιξα, αλλά μη με παρεξηγήσεις, γιατί δεν το εννοούσα έτσι… ή μάλλον… δεν θέλω να φανεί ότι το εννοούσα έτσι…»

Στην ουσία, αυτό το «με την καλή έννοια» συχνά είναι ένας παραμορφωτικός καθρέφτης: λέει περισσότερα για αυτόν που το λέει, παρά για εκείνον στον οποίο απευθύνεται.

Έχουμε εθιστεί στην ευγένεια. Όχι την πραγματική, την προσποιητή, αυτήν που λέει «σε εκτιμώ» την ώρα που σου φυτεύει το μαχαίρι ανάμεσα στις ωμοπλάτες.

Και κάπου εκεί εμφανίζεται η μαγική φράση σφουγγάρι, η απόλυτη ελληνική πατέντα:
«Το λέω με την καλή έννοια!»

Μπορείς να πεις στον άλλον «είσαι για δέσιμο», και μετά να χαμογελάσεις και να πεις:
«Με την καλή έννοια το λέω, ε; Μη μου παρεξηγηθείς κιόλας!»

Δηλαδή του ’ριξες μια καρπαζιά, αλλά του ’δωσες και καραμέλα μετά.

Ακολουθούν μερικά πρακτικά παραδείγματα, για να μάθετε κι εσείς να βρίζετε σωστά,  ευγενικά δηλαδή,  με την καλή έννοια.

🗣 «Έχεις έναν τρόπο να λες βλακείες με σιγουριά. Σε θαυμάζω, με την καλή έννοια!»
📚 (Σημείωση: Δεν τον θαυμάζεις. Τον ειρωνεύεσαι. Αλλά το ντύνεις γιορτινά.)

🗣 «Είσαι λίγο παράξενος… Μ' αρέσει όμως! Με την καλή έννοια πάντα!»
🎭 (Μετάφραση: «Δεν σε αντέχω, αλλά δεν θέλω να φανώ κακός.»)

🗣 «Εγώ πάντως σ’ αγαπάω, ακόμα κι έτσι όπως είσαι… Με την καλή έννοια το λέω, εννοείται!»
💔 (Υπονοούμενο: «Ποιος άλλος θα σε άντεχε, καημένε μου;»)

🗣 «Έχεις φάτσα που δεν την ξεχνάς εύκολα. Με την καλή έννοια!»
🧟 (Αναγνώριση: «Μοιάζεις με κομπάρσο σε θρίλερ. Αλλά δεν στο λέω για κακό, μην παρεξηγηθούμε!»)

🗣 «Αργείς λίγο να καταλάβεις, αλλά όταν το πιάσεις... δεν το αφήνεις! Με την καλή έννοια πάντα!»
🐌 (Αντικειμενικά: «Είσαι χελώνα, αλλά συνεπής χελώνα.»)

Και μια επιστημονική παρατήρηση (καφενειακού τύπου)

Όσοι πετάνε το "με την καλή έννοια το λέω", κατά βάθος δεν βρίσκουν καλύτερη λέξη, τους ξεφεύγει αυτό που πραγματικά νιώθουν, κι ύστερα προσπαθούν να το μαζέψουν. Είναι σαν να σε φτύνει κάποιος και να λέει:

«Σου ρίχνω δροσιά. Με την καλή έννοια πάντα.»

Η υποκρισία στο φόρτε της, αλλά πασπαλισμένη με φιλικότητα και χαμόγελο.

📣 ΕΠΙΜΥΘΙΟ
Αν ενοχληθήκατε με αυτό το κείμενο, με την καλή έννοια το έγραψα.
Αν σας εκνεύρισε, το έκανα για το καλό σας.
Και αν νομίζετε ότι δεν σας αφορά, μάλλον σας αφορά διπλά. Με την πολύ καλή έννοια αυτή τη φορά.

✍️ ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ – Ιστολόγος από την άνοιξη του 2008
📬 tigraros@gmail.com
🐾 Gataros Blog