Μούσια, τζιχαντιστές και hipster καφέδες

Μούσια, τζιχαντιστές και hipster καφέδες

Κάτι συμβαίνει τα τελευταία χρόνια με τα μούσια. Πολλοί άνδρες, μικροί, μεγάλοι, κυρίως όμως νεότεροι– έχουν παρατήσει τα ξυραφάκια, τις λεπίδες και τους αφρούς και έχουν παραδοθεί σε μια νέα μόδα: το μούσι-δήλωση. Εκείνο το πλούσιο, πυκνό, αδάμαστο τρίχωμα που φωνάζει: «Είμαι απλά άνδρας, είμαι και λίγο προφήτης!»

Καθώς παρατηρούσα γύρω μου αυτά τα εντυπωσιακά και μερικές φορές τρομακτικά γένια, δεν μπόρεσα να μην αναρωτηθώ: μήπως οι τζιχαντιστές έκαναν μόδα τα μεγάλα μούσια; Δηλαδή, τι είναι αυτό το στιλ που θυμίζει περισσότερο προκήρυξη παρά περιοδικό μόδας;

Αν πας σήμερα σε hipster καφετέρια, ανάμεσα σε βιολογικούς καφέδες με μανιτάρια και πάγους από νερό Ιμαλαΐων, θα δεις μούσια. Μούσια κάθε είδους:
μούσια να πιάνεις κουτάλι,
μούσια να κρύβεις σάντουιτς για αργότερα,
μούσια που θυμίζουν ξυλόσομπα χειμώνα και
μούσια που απλώς σου φωνάζουν "Δεν εργάζομαι, αλλά διαβάζω Καβάφη!"

Πού πήγε το καθαρό, λεβέντικο ελληνικό ξύρισμα; Πού η δαγκωματιά της αιμοστατικής πέτρας πάνω στο κοψιματάκι; Πού τα χρόνια που το after shave τσούζε όπως ο έρωτας στο λύκειο;

Πού πήγε, τέλος πάντων, το στρατιωτικό ‘αρπάδι’; Εκείνο το αγνό, ένδοξο κούρεμα που σου άφηνε περιθώριο μόνο για μουστάκι τύπου Αρτέμη Μάτσα ή, το πολύ-πολύ, για ένα υπονοούμενο γένι πέντε ημερών τύπου «μόλις βγήκα από μάχη με την εφορία».

Τώρα πια βλέπεις 20χρονους με μούσι προφήτη και 35χρονους με σβησμένο βλέμμα και λάδι για μούσι στο ντουλάπι.

Προσοχή όμως! Η κατάσταση δεν είναι απλώς πολιτισμική ή αισθητική. Είναι και οικονομική:
Αν συνεχιστεί αυτή η μόδα, οι εταιρείες ξυριστικών προϊόντων θα χρεοκοπήσουν.

Αφροί, λεπίδες, ξυριστικές μηχανές, after shave… Όλα θα περάσουν στην ιστορία μαζί με τις βιντεοκασέτες και το Τρίγωνο των Βερμούδων.

Και τι θα κάνουμε τότε; Ποιος θα μας σώσει από την υπερανάπτυξη του προσώπου;

Ίσως χρειαστεί να φτιάξουμε νέα προϊόντα:
Φρεζάκια μούσιου,
GPS για να βρίσκεις το στόμα σου,
Αντικουνουπικά για γενειάδες,
ή ακόμα και κάλυμμα στόματος για δημόσιες υπηρεσίες, γιατί πάει καιρός από τότε που φαινόταν καθαρά το στόμα σε φωτογραφία ταυτότητας.

Ας το ξανασκεφτούμε. Όχι απαραίτητα να ξυριστούμε όλοι σαν φαντάροι. Αλλά ας μην αφήσουμε το πρόσωπο να γίνει τουριστικός προορισμός για περιστέρια.

🔻 Γλωσσάρι Μουσιολογίας για Αρχάριους και Μπερδεμένους

🧔 Μούσι να πιάνεις κουτάλι:
Υπερβολικά μεγάλο και πυκνό μούσι, ικανό να λειτουργήσει σαν δίχτυ ασφαλείας για μαχαιροπήρουνα ή και για χαμένα όνειρα.

🪒 Η δαγκωματιά της αιμοστατικής πέτρας:
Η παραδοσιακή εμπειρία ανδρικού πόνου. Η στυπτική πέτρα (αλουμινόπετρα) που όταν την ακουμπήσεις σε ξυρισμένο κόψιμο, σε κάνει να βλέπεις τον Προφήτη (όποιον και να ’χεις).

✂️ Στρατιωτικό ‘αρπάδι’:
Κούρεμα τόσο κοντό, που το κεφάλι σου μοιάζει με φρεσκοξυσμένο νεραντζάκι. Λέγεται έτσι γιατί η μηχανή… το άρπαξε.

🪬 Hipster Café (ή Χιψτερο-χαρά):
Μέρος όπου μαζεύονται μούσια όλων των μεγεθών, πίνουν καφέδες με ονόματα βοτάνων και μιλάνε για παλιά βινύλια που δεν άκουσαν ποτέ.

🧴 Λάδι για μούσι:
Προϊόν για άνδρες που αγαπούν το μούσι τους περισσότερο απ’ όσο αγαπά η μάνα σου το τάπερ της.

🧔‍♂️ Μούσι-δήλωση:
Όταν το μούσι λέει «δεν εργάζομαι, αλλά διαβάζω Καβάφη φωναχτά σε rooftop bar».

💀 Μούσι-ταλιμπάν:
Όταν το βλέπεις στον καθρέφτη και φοβάσαι τον εαυτό σου. Ειδική κατηγορία: «ξύπνησα έτσι και δεν πρόλαβα να το εξημερώσω».

🪶 Μούσι του καημένου:
Προσπάθεια να βγει μούσι, αλλά βγαίνει χνούδι. Συνήθως απαιτεί υπομονή, πίστη και ένα φίλτρο Instagram.

🖋️ ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ – Ιστολόγος από την άνοιξη του 2008