Καμία λύση δεν έρχεται από τα ράφια
Το αλλιώς υπάρχει, μα δεν χαρίζεται.
Ο τολμών δεν περιμένει. Ήρθε η σειρά μας.
Αν υπήρχε έστω και μία πιθανότητα να βρισκόταν κάποιος άλλος «σωτήρας», ακόμα κι απ’ τα γαριδάκια, να είστε σίγουροι πως το σύστημα θα τον είχε ήδη φέρει. Θα τον είχε πακετάρει, προωθήσει, διαφημίσει και σερβίρει, με την κατάλληλη ετικέτα, στο ράφι της κοινής αποδοχής.
Αφού… δεν… λοιπόν, αυτό κάτι λέει. Πάει να πει ότι ήρθε η ώρα να δούμε κατάματα την πραγματικότητα. Να σκεφτούμε πολύ σοβαρά:
Ή θα ομονοήσουμε με αυτήν την ωμή, άβολη, απροκάλυπτη αλήθεια, ή θα συνεχίσουμε να παραδινόμαστε στην ιδέα ότι κάπου, κάπως, κάποιος θα βρει μια μαγική λύση για εμάς.
Αλλά μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Και ειδικά όταν λείπει η ελάχιστη βούληση για αλλαγή, τότε κάθε ελπίδα γίνεται φύλλο στον άνεμο.
Το μικρό μας πολιτικό παντοπωλείο είναι γεμάτο φτηνιάρικη πραμάτεια. Ξεθυμασμένες κονσέρβες, ανακυκλωμένες ετικέτες, ψευδώνυμα προϊόντα με ψεύτικες υποσχέσεις. Τι να συγκρίνεις; Ποιον με ποιον;
Και το χειρότερο; Οι σκέψεις μας δεν μπορούν να βρουν διέξοδο. Μας έμαθαν να σκεφτόμαστε με όρους προκατασκευασμένους, με εργαλεία φθαρμένα και γλώσσα δανεική. Γι’ αυτό και βαλτώνουμε. Γι’ αυτό και πνιγόμαστε χωρίς να το καταλαβαίνουμε.
Οπότε τι μένει;
Σοβαρά και ήρεμα ρωτάω.
Τι μένει να κάνουμε;
Προσοχή: δεν μιλώ για εκείνες τις συμβιβαστικές σκέψεις, του τύπου «Αφού είναι έτσι, τότε δεν γίνεται αλλιώς, άρα μάλλον κι εγώ θα προσαρμοστώ ψωνίζοντας από την φτηνιάρικη πραμάτεια». Αυτή η λογική είναι το λιπαντικό της παραίτησης. Είναι η πρόβα της υποταγής.
Υπάρχει και το αλλιώς;
Ναι, υπάρχει. Πάντα υπήρχε.
Όμως δεν χαρίζεται. Δεν έρχεται μόνο του. Δεν εμφανίζεται σε δελτίο Τύπου ούτε ξεπροβάλλει σε προεκλογικά σποτ και τηλεοπτική δήθεν ενημέρωση. Το αλλιώς δεν έχει χορηγούς.
Το αλλιώς θέλει τόλμη.
Θέλει ανθρώπους που δρουν, που ρισκάρουν, που πηγαίνουν κόντρα στο ρεύμα, όχι γιατί είναι ήρωες, αλλά γιατί βαρέθηκαν να κολυμπούν μέσα στον βάλτο.
Το αλλιώς θέλει νικητές.
Όχι θεατές.
Όχι σχολιαστές.
Όχι ρεαλιστές του τίποτα.
Θέλει εκείνους που θυμούνται ακόμη πως:
Ο τολμών δεν περιμένει. Δρα. Και νικά.
Υπογραφή:
ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ – Ιστολόγος από την άνοιξη του 2008
Επικοινωνία: tigraros@gmail.com
🙏 Αν σου άρεσε αυτό το άρθρο και θέλεις να στηρίξεις τη δουλειά μου,
0 Σχόλια
Παρακαλούμε σχολιασμούς επί της ουσίας.
Τα σχόλια σας δεν περνάν από έλεγχο γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα θίγουν κάποιον προσωπικά με βρισιές και συκοφαντίες.
Τέτοιου είδους σχόλια δεν περνάν από έλεγχο, αλλά θα διαγράφονται μετά την δημοσίευση.
Παρακαλούμε να γράφετε σε πεζά και όχι κεφαλαία
-------------------------------------------------------------------------
Οι απόψεις του ιστολογίου δεν είναι απαραίτητο να συμπίπτουν με τα περιεχόμενα στου άρθρου.
Ο ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα - αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω, φόρμας επικοινωνίας.
Ευχαριστούμε