Η Ελλάδα σε διπλή καταιγίδα και υπαρξιακό κίνδυνο

Η Ελλάδα σε διπλή καταιγίδα και  υπαρξιακό κίνδυνο

Ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, αναλυτής και πρώην σύμβουλος του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, βλέπει  μια ζοφερή εικόνα για την Ελλάδα, υποστηρίζοντας ότι η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια "διπλή αποσταθεροποίηση", τόσο στο εσωτερικό όσο και στο διεθνές περιβάλλον, γεγονός που την οδηγεί σε

ουσιαστικό υπαρξιακό ζήτημα. Η ανάλυσή του, όπως προκύπτει από την πρόσφατη συνέντευξή του, είναι βαθιά κριτική και προειδοποιεί για την επερχόμενη "κρίσιμη μάζα εξελίξεων".

Συνοπτικά, τα κύρια σημεία της ανάλυσής του είναι τα εξής:

• Απουσία Ιστορικού Αναλόγου: Ο Λαζαρίδης δηλώνει ότι η σημερινή κατάσταση δεν έχει προηγούμενο στα μεταπολεμικά χρόνια, ακόμα και με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης. Υπάρχουν περίοδοι αποσταθεροποίησης, όπως η δεκαετία του '30, αλλά αυτό που συμβαίνει τώρα, με την ταυτόχρονη εσωτερική και διεθνή ρευστοποίηση, καθιστά τον κίνδυνο για τη χώρα πολύ μεγάλο.

• Διεθνής Αποσταθεροποίηση και Ανατροπές Συσχετισμών:

  • Εκφράζει φόβο όχι τόσο για έναν παγκόσμιο πόλεμο, αλλά για μεγάλες ανατροπές συσχετισμών που θα φέρουν τη χώρα μπροστά σε μεγάλες εκπλήξεις.
  • Αναφέρει την πιθανότητα συμβιβασμού μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας και τις συνέπειες που αυτό θα έχει για την Ευρώπη (που έχει ποντάρει στον Πούτιν ως εχθρό) και τη Μέση Ανατολή.
  • Κριτική στην ελληνική εξωτερική πολιτική έναντι της Τουρκίας:
    • Η Τουρκία χαρακτηρίζεται από υπερκινητικότητα και υπερεξάπλωση στο γεωπολιτικό κενό.
    • Αντίθετα, η Ελλάδα ακολουθεί πολιτική "στρουθοκαμήλου", ακινησίας και εθελοτυφλίας, αρνούμενη να δει τον κίνδυνο. Η συμφωνία των Αθηνών αναφέρεται ως παράδειγμα προς αποφυγή στις διπλωματικές ακαδημίες.
    • Επισημαίνεται ο κίνδυνος η Τουρκία, όταν η πολιτική υπερεξάπλωσης της τιμωρηθεί, να αναζητήσει αντάλλαγμα σε βάρος της Ελλάδας.
    • Ο Λαζαρίδης τονίζει την αποδοχή της Τουρκίας ως "φίλης" από την Ελλάδα πριν λυθούν τα προβλήματα, πράγμα που διευκολύνει την Τουρκία να κερδίζει σε βάρος της Ελλάδας όταν χάνει αλλού.
    • Σχετικά με το τουρκολιβυκό μνημόνιο, υπογραμμίζει ότι η νομιμότητα συγκρούεται με την πραγματικότητα, και όταν η παρανομία εμπεδώνεται, δημιουργεί πραγματικά αποτελέσματα που μετά είναι δύσκολο να αμφισβητηθούν.
    • Εξηγεί ότι η Τουρκία αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα των ελληνικών νησιών, αναγνωρίζοντας μόνο 6 ναυτικά μίλια για τα μεγάλα νησιά και τίποτα για τα αμφισβητούμενα.
    • Κρίνει τη δήλωση του κυρίου Γεραπετρίτη ότι μας ενώνει το διεθνές δίκαιο με τη Λιβύη, τη στιγμή που η Λιβύη παραβιάζει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας σε σχέση με την Ελλάδα.
    • Χαρακτηρίζει την κυβερνητική στάση περί "ήρεμων νερών" ως "τρικυμία εν κρανίω" και "πολιτική στρουθοκαμήλου", καθώς η ηρεμία οφείλεται στην έλλειψη ελληνικής αντίδρασης στις τουρκικές προκλήσεις στη θάλασσα.

• Εσωτερική Αποσταθεροποίηση:

  • Κύριο σύμπτωμα είναι η μαζική φυγή ψηφοφόρων από το εκλογικό σώμα, που αποτελεί απονομιμοποίηση της δημοκρατίας και ένδειξη σοβαρής εσωτερικής αποσταθεροποίησης.
  • Δηλώνεται ότι η κυβέρνηση πέφτει και η αντιπολίτευση πέφτει ακόμη περισσότερο, δείχνοντας μια απογοήτευση από ολόκληρο το πολιτικό σύστημα και την έλλειψη βιώσιμων εναλλακτικών.
  • Υπάρχει πολιτικό κενό εκπροσώπησης τόσο στο εσωτερικό (μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας δεν εκφράζεται από τα υπάρχοντα κόμματα) όσο και στο εξωτερικό (η χώρα δεν εκπροσωπείται επαρκώς).
  • Κριτική στη διαχείριση της κυβέρνησης:
    • Αναφέρεται η "συγκάλυψη" σε θέματα όπως τα Τέμπη και ο ΟΠΕΚΕΠΕ, με την κυβέρνηση να φοβάται και να προσπαθεί να συγκαλύψει, αντί να αναλάβει ευθύνες.
    • Συγκρίνει τη διακυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου με την παρούσα, τονίζοντας ότι επί της δικής τους διακυβέρνησης δεν συνέβησαν γεγονότα όπως τα Τέμπη, οι μεγάλες πυρκαγιές (Μάτι, Βόρεια Εύβοια), και δεν υπήρχε τουρκολιβυκό μνημόνιο.
    • Η αποτυχία του "επιτελικού κράτους" όπως εφαρμόζεται, με τον μεγάλο αριθμό μελών της κυβέρνησης να οδηγεί σε κατακερματισμένες αρμοδιότητες και έλλειψη παρακολούθησης.
    • Επισημαίνεται η πρόωρη και λανθασμένη "πράσινη μετάβαση", η οποία οδήγησε σε εκτόξευση των τιμολογίων ενέργειας.
    • Αναφέρεται η ταύτιση της κυβέρνησης με την "woke agenda", ακόμη και σε θέματα όπως η διδασκαλία για το φύλο στα σχολεία, πράγμα που δημιουργεί αποστροφή στην κοινωνία.
    • Η εκλογική επιτυχία του 41% του Μητσοτάκη αποδίδεται στον φόβο της επιστροφής του ΣΥΡΙΖΑ, όχι στο "επιτελικό κράτος".

• Πιθανές Λύσεις και Μελλοντικές Κινήσεις:

  • Επισημαίνεται η ανάγκη για ριζική αναθεώρηση του Συντάγματος, ειδικά για την αποκατάσταση του σκοπού της ασυλίας των πολιτικών (να μην είναι ασυλία ανομίας).
  • Η "Διακήρυξη των 91" πολιτών αναγνωρίζεται ως μια κίνηση που συμφωνεί με την ανάλυση του Λαζαρίδη, αναδεικνύοντας το κενό εκπροσώπησης και καλώντας σε ενεργοποίηση έμπειρων πολιτικών προσωπικοτήτων με διεθνή αναγνώριση.
  • Αυτή η έκκληση απευθύνεται και σε προσωπικότητες όπως ο Αντώνης Σαμαράς και ο Κώστας Καραμανλής, αναγνωρίζοντας τους ως "εθνικές εφεδρείες". Υπάρχει κοινωνική πίεση προς τον Σαμαρά να αναλάβει δράση, αν και ο ίδιος δεν έχει αποφασίσει τι θα κάνει.

• Υπαρξιακό Ζήτημα και Άμεσος Κίνδυνος:

  • Ο Λαζαρίδης πιστεύει ότι η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο υπαρξιακό ζήτημα και ότι η κατάσταση είναι "πολύ σοβαρή", με το μέλλον να μετριέται πλέον σε μήνες.
  • Η πιθανότητα "εσωτερική έκρηξης" (implosion) είναι υπαρκτή, ειδικά για την Ελλάδα που βρίσκεται στο μετέωρο των μεταναστευτικών ροών, της Μέσης Ανατολής και σε επισφαλέστερη οικονομική θέση, επιβαρυμένη με τα εσωτερικά προβλήματα.

Διεθνής Ρευστότητα και Εξωτερική Αποσταθεροποίηση: Ένας Κόσμος Χωρίς Προηγούμενο

Ο κύριος Λαζαρίδης τονίζει ότι η σημερινή κατάσταση στον πλανήτη δεν έχει ιστορικό προηγούμενο, τουλάχιστον στα μεταπολεμικά χρόνια, και πως ούτε καν η τεχνητή νοημοσύνη δεν κατάφερε να βρει ανάλογο. Αν και δεν φοβάται έναν παγκόσμιο πόλεμο, εκφράζει ανησυχία για "πολύ μεγάλες ανατροπές συσχετισμών" που θα φέρουν τη χώρα "μπροστά σε μεγάλες εκπλήξεις".

Στο πλαίσιο αυτό, αναλύει τις διεθνείς σχέσεις:

• Σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας: Ενώ πολλοί βλέπουν σύγκρουση, ο Λαζαρίδης εκτιμά ότι είναι πιθανή η εκτόνωση και ο συμβιβασμός, με το "τελεσίγραφο" των 50 ημερών προς τον Πούτιν να ερμηνεύεται ως άδεια για αρπαγή εδαφών. Αυτό θα είχε καταστροφικές συνέπειες για την Ευρώπη, που έχει "ποντάρει τα ρέστα της" στο ότι ο Πούτιν είναι ο μεγάλος εχθρός, και τη Μέση Ανατολή, όπου η Τουρκία προσπαθεί να καλύψει το κενό.
• Τουρκία και η "Πολιτική Στρουθοκαμήλου" της Ελλάδας: Ο Λαζαρίδης χαρακτηρίζει την ελληνική εξωτερική πολιτική ως "πολιτική  Στρουθοκαμήλου" (ostrich policy), όπου η χώρα "κρύβει το κεφαλάκι της στην άμμο" αρνούμενη να δει τον επερχόμενο κίνδυνο. Η "Συμφωνία των Αθηνών" αναφέρεται ως παράδειγμα προς αποφυγή στις διπλωματικές ακαδημίες. Αντίθετα, η Τουρκία επιδεικνύει "υπερκινητικότητα" και "υπερεξάπλωση" σε ένα πολιτικό κενό, το οποίο όμως μπορεί να εξαφανιστεί αν προχωρήσουν οι Συνθήκες του Αβραάμ ή αν η Ρωσία γίνει εγγυητής για τα πυρηνικά του Ιράν.
• Ο Κίνδυνος της Υπερεξάπλωσης: Η υπερεξάπλωση της Τουρκίας, ιστορικά, τιμωρείται. Ο Λαζαρίδης προειδοποιεί ότι η Τουρκία, όταν τιμωρηθεί για τα λάθη της, μπορεί να ζητήσει "αντάλλαγμα σε βάρος μας", εκμεταλλευόμενη την ελληνική "ακινησία" και την "εθελοτυφλία". Η Ελλάδα χαρακτηρίζει την Τουρκία "φίλη μας" πριν λυθούν τα προβλήματα, κάτι που "διευκολύνει την Τουρκία όταν χάσει παντού αλλού, να κερδίζει σε βάρος μας".
• Νομιμότητα vs. Πραγματικότητα: Ο Λαζαρίδης υπογραμμίζει ότι "όταν η νομιμότητα συγκρούεται με την πραγματικότητα, αλλάζει η νομιμότητα". Η παρατεταμένη παρανομία, όπως το τουρκολιβυκό μνημόνιο, "δεν δημιουργεί νομικά αποτελέσματα, δημιουργεί πραγματικά αποτελέσματα". Η Τουρκία αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα των ελληνικών νησιών, αναγνωρίζοντας μόνο 6 ναυτικά μίλια για τα μεγάλα νησιά και καμία ΑΟΖ για νησιά όπως η Κρήτη και η Κύπρος.

Η κυβερνητική ρητορική περί "ήρεμων νερών" απορρίπτεται ως "τρικυμία εν κρανίω" ή ως αποτέλεσμα της ελληνικής αδράνειας απέναντι στις προκλήσεις. Ενώ οι παραβιάσεις στον αέρα έχουν μειωθεί λόγω προβλημάτων της τουρκικής αεροπορίας, στη θάλασσα "μας έχει ταράξει".

Εσωτερική Αποσταθεροποίηση: Η Απονομιμοποίηση του Πολιτικού Συστήματος

Η εσωτερική αποσταθεροποίηση θεωρείται εξίσου, αν όχι περισσότερο, επικίνδυνη. Ο Λαζαρίδης εστιάζει στην "απονομιμοποίηση της δημοκρατίας" και του πολιτικού συστήματος:

• Μείωση Συμμετοχής στις Εκλογές: Στις τελευταίες εκλογές, ψήφισαν μόλις 4,1 εκατομμύρια άνθρωποι, το χαμηλότερο ποσοστό από το 1974, παρόλο που ο πληθυσμός και το ηλικιακό όριο των ψηφοφόρων είναι διαφορετικά. Αυτή η "φυγή ψηφοφόρων από το εκλογικό σώμα" είναι η "σοβαρότερη ένδειξη αποσταθεροποίησης".
• Πολιτικό Κενό: Η κυβέρνηση πέφτει, αλλά και η αντιπολίτευση αδυνατεί να ανέβει, με κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ να "έχει εξαϋλωθεί" και το ΠΑΣΟΚ να μην ανεβαίνει. Αυτό υποδηλώνει ένα "πολιτικό κενό" και έλλειψη εκπροσώπησης για ένα μεγάλο και διευρυνόμενο κομμάτι της κοινωνίας.
• Απογοήτευση των Πολιτών: Ο κόσμος δεν θέλει πλέον να ψηφίζει "το μικρότερο κακό", καθώς αυτό αποδεικνύεται "χειρότερο ή εξίσου κακό". Υπάρχει συνολική φυγή από τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα.
• Συμπτώματα Παρακμής: Ο Λαζαρίδης περιγράφει συμπτώματα παρακμής, όπου το πολιτικό σύστημα "εχθρεύεται" όσους δεν "χαϊδεύουν αυτιά" και δεν ελέγχονται. Επιλέγονται "άφρονες" ηγέτες που είναι απολύτως ελεγχόμενοι, σε αντίθεση με τους "μη εξαρτημένους και μη ελεγχόμενους" που πρέπει να "χτυπιούνται συνεχώς".

Κυβερνητική Αδυναμία και Σκάνδαλα

Ο Λαζαρίδης ασκεί δριμεία κριτική στην κυβέρνηση για τις επιδόσεις της, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση ως "φεστιβάλ συγκάλυψης":

• Το 41% και η Αποσταθεροποίηση: Το 41% της κυβέρνησης, το οποίο πλέον δεν υφίσταται, "γεννάει σήμερα αποσταθεροποίηση". Αναφέρει χαρακτηριστικά τα Τέμπη, την πυρκαγιά στην Εύβοια και τον ΟΠΕΚΕΠΕ ως αποδείξεις ότι η κυβέρνηση "έχει χάσει τον έλεγχο" και "δεν μπορεί να μαζέψει" τις ανοιχτές υποθέσεις.
• "Επιτελικό Κράτος" εν Δράσει: Ο όρος "επιτελικό κράτος", τον οποίο η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου είχε εγκαινιάσει με διαφορετική φιλοσοφία (λιγότερα υπουργεία, ενιαίες αρμοδιότητες), έχει μετατραπεί σε ένα σύστημα με 64 μέλη κυβέρνησης, κατακερματισμένες και επικαλυπτόμενες αρμοδιότητες, οδηγώντας σε έλλειψη λογοδοσίας.
• Λάθη Πολιτικής: Αναφέρεται σε "πρόωρη απολιγνιτοποίηση" που εκτόξευσε τα τιμολόγια ενέργειας στην Ελλάδα, τη στιγμή που άλλες χώρες, όπως η Γερμανία, άνοιγαν ξανά λιγνιτικές μονάδες. Επίσης, η κυβέρνηση ταυτίστηκε με διεθνείς "ατζέντες" όπως η "woke agenda" και τα δικαιώματα "λαθρομεταναστών" (όπως τους αποκαλεί), ενώ διεθνώς αυτές οι τάσεις αναθεωρούνται.
• Σκάνδαλα και Συγκάλυψη: Το δυστύχημα των Τεμπών χαρακτηρίζεται "αθλιότητα" και ο ΟΠΕΚΕΠΕ "προφανούς αμηχανίας". Η κυβέρνηση, αντί να εκθέτει κομμάτια του αποστήματος, "φοβάται και προσπαθεί να συγκαλύψει", οδηγώντας σε ένα ατέρμονο "φεστιβάλ συγκάλυψης". Αναφέρει ως παράδειγμα την υπόθεση Novartis, όπου ψευδομάρτυρες συγκαλύπτονταν επί χρόνια.
• Ασυλία Πολιτικών: Για την αναθεώρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος, ο Λαζαρίδης υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να καταργηθεί η ασυλία, αλλά να αναθεωρηθεί ριζικά ώστε να προστατεύει την ικανότητα των πολιτικών να κάνουν τη δουλειά τους ενάντια σε συμφέροντα, αντί να προστατεύει την παρανομία.

Ο Υπαρξιακός Κίνδυνος

Ο Λαζαρίδης τονίζει ότι η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε ένα "κρίσιμο υπαρξιακό ζήτημα επείγουσας σημασίας". Πιστεύει ότι η κατάσταση είναι "πάρα πολύ σοβαρή" και ότι "είμαστε πολύ κοντά στο να παίζουμε με μήνες πλέον". Ο κίνδυνος είναι μια  "ενδοχώρια έκρηξη" (ενδόρρηξη), δηλαδή μια εσωτερική κατάρρευση.

Ο ίδιος συμφωνεί με την πρόσφατη διακήρυξη 91 συμπολιτών που θέτει 15 άξονες και επτά σημεία, αναγνωρίζοντας ένα "κενό εκπροσώπησης" και την ανάγκη να ενεργοποιηθούν "παλαιοί, έμπειροι και με διεθνή αναγνώριση" πολιτικοί. Αναφέρεται στον Αντώνη Σαμαρά και τον Κώστα Καραμανλή ως πιθανά πρόσωπα που θα μπορούσαν να απαντήσουν σε αυτή την "έκκληση", καθώς υπάρχει "κοινωνική πίεση" στον Σαμαρά να αναλάβει δράση.

Συνοψίζοντας, ο Χρύσανθος Λαζαρίδης προειδοποιεί για μια διπλή κρίση που απειλεί την Ελλάδα, συνδυάζοντας την εξωτερική ρευστότητα με την εσωτερική αποσύνθεση του πολιτικού συστήματος. Η αδράνεια, η συγκάλυψη και η λάθος πολιτικές επιλογές έχουν φέρει τη χώρα σε ένα σημείο καμπής, όπου οι εξελίξεις θα κριθούν "στους επόμενους μήνες πια".

Ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, αναλυτής, οικονομολόγος και πρώην βασικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, αναλύει την τρέχουσα κατάσταση στην Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο, επισημαίνοντας μια διπλή αποσταθεροποίηση: εσωτερική και εξωτερική.