Η Μεταβολική Θεωρία του Καρκίνου του Dr. Thomas Seyfried: Κριτική στην Παραδοσιακή Αντιμετώπιση και Νέες Προοπτικές

Σε αυτό το άρθρο παρουσιάζεται μια συνέντευξη με τον Καθηγητή Thomas Seyfried, έναν εμπειρογνώμονα στον καρκίνο, ο οποίος υποστηρίζει ότι ο καρκίνος είναι μια μεταβολική ασθένεια, όχι κυρίως γενετική. 

Όπου αναφέρει τις απόψεις του, περί του καρκίνου ως διαταραχή του μεταβολισμού των κυττάρων, όπου τα καρκινικά κύτταρα εξαρτώνται από τη ζύμωση γλυκόζης και γλουταμίνης αντί για την οξυγόνου-εξαρτώμενη αναπνοή. 

Ο Seyfried προτείνει τη μεταβολική θεραπεία, κυρίως μέσω μιας κετογονικής δίαιτας υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά και άσκησης, για την πρόληψη και διαχείριση του καρκίνου, υπογραμμίζοντας τη σημασία της διατήρησης της υγείας των μιτοχονδρίων. Παρουσιάζει περιπτωσιολογικές μελέτες και συζητά την αντίσταση του ιατρικού κατεστημένου στην υιοθέτηση αυτής της προσέγγισης. 

Τέλος, αναφέρει το δείκτη γλυκόζης-κετόνης (GKI) ως ένα εργαλείο για την παρακολούθηση της μεταβολικής υγείας και τη βελτιστοποίηση της θεραπείας.

Ακολουθεί η αναλυτική μελέτη :

Ο Dr. Thomas Seyfried, ένας αναγνωρισμένος εμπειρογνώμονας στον καρκίνο, καθηγητής Βιολογίας στο Boston College, με διδακτορικό στη γενετική και βιοχημεία, παρουσιάζει μια ριζοσπαστική άποψη για τον καρκίνο, αντικρούοντας την κυρίαρχη γενετική θεωρία και προτείνοντας τον καρκίνο ως μεταβολική ασθένεια των μιτοχονδρίων. Το έργο του έχει άμεσο μεταφραστικό όφελος στην κλινική πράξη.

1. Η Κρίση του Καρκίνου και η Κριτική στην Παραδοσιακή Αντιμετώπιση

• Αποτυχία του "Πολέμου κατά του Καρκίνου": Ο Dr. Seyfried δηλώνει ότι ο "πόλεμος κατά του καρκίνου" είναι "απελπιστικός" και "αποτυγχάνει". Αναφέρει δεδομένα από την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία (2013-2017) που δείχνουν πάνω από 1.600 θανάτους από καρκίνο ημερησίως στις ΗΠΑ, με τον ρυθμό θανάτων να αυξάνεται ταχύτερα από τα νέα κρούσματα. Υπογραμμίζει την έλλειψη λογοδοσίας για τα δισεκατομμύρια δολάρια που δαπανώνται στην έρευνα.
• Η Δογματική Γενετική Θεωρία:
  • Ο Dr. Seyfried υποστηρίζει ότι η τρέχουσα αποτυχία οφείλεται σε μια θεμελιώδη παρανόηση της φύσης της νόσου. Η "δογματική άποψη" που επικρατεί, διδάσκεται σε πανεπιστήμια και υποστηρίζεται από ιδρύματα όπως τα NIH, είναι ότι ο καρκίνος είναι μια γενετική ασθένεια. Αυτή η άποψη βασίζεται στη θεωρία της σωματικής μετάλλαξης, όπου μεταλλάξεις σε ογκογονίδια και ογκοκατασταλτικά γονίδια οδηγούν σε ανεξέλεγκτη κυτταρική διαίρεση.
  • "Ιατρική Ακριβείας": Η "ιατρική ακριβείας" και οι "εξατομικευμένες θεραπείες" βασίζονται σε αυτή τη γενετική θεωρία. Ωστόσο, ο Seyfried αμφισβητεί την αξία των πληροφοριών που λαμβάνονται από βιοψίες όγκων, καθώς η ίδια η διαδικασία της βιοψίας (φλεγμονώδης ογκο-άξονας) μπορεί να αλλάξει το μικροπεριβάλλον του όγκου. Τονίζει ότι αυτές οι ακριβές εξετάσεις (που κοστίζουν 7.000-7.200 δολάρια) δεν έχουν "λυτρωτική αξία για την υγεία" του ασθενούς.

2. Η Μεταβολική Θεωρία: Τα Μιτοχόνδρια στην Καρδιά του Καρκίνου

• Πρωταρχική Αιτία: Ο Dr. Seyfried διατείνεται ότι ο καρκίνος είναι μια μιτοχονδριακή μεταβολική ασθένεια, και όχι μια πυρηνική γενετική νόσος. Κάθε καρκινικό κύτταρο έχει ελαττώματα στην αναπνοή του.
• Αποδείξεις:
  • Πειράματα μεταφοράς πυρήνα: Παλαιότερα πειράματα (από τον McKinnell το 1969 σε βατράχια και τον Rudy Jaenisch σε ποντίκια) έδειξαν ότι πυρήνες από καρκινικά κύτταρα, όταν μεταμοσχεύονταν σε φυσιολογικό κυτταρόπλασμα (που περιέχει φυσιολογικά μιτοχόνδρια), παρήγαγαν φυσιολογικούς ιστούς ή ακόμα και ζώα χωρίς καρκίνο. Οι μεταλλάξεις στον πυρήνα διέκοπταν την ανάπτυξη, αλλά δεν προκαλούσαν καρκίνο.
  • Πειράματα μεταφοράς μιτοχονδρίων: Η ομάδα του Benny Kyra Pato (Baylor College of Medicine) αντικατέστησε τα μη φυσιολογικά μιτοχόνδρια επιθετικών μεταστατικών καρκινικών κυττάρων του μαστού με φυσιολογικά μιτοχόνδρια. Αυτά τα καρκινικά κύτταρα ανέκτησαν τον έλεγχο της ανάπτυξής τους και δεν σχημάτισαν καρκίνο. Αυτά τα πειράματα αποτελούν "την ισχυρότερη απόδειξη μέχρι σήμερα για να ανατρέψουν τη γενετική θεωρία του καρκίνου".
• Ο Ρόλος του Warburg και η Μεταβολική Στροφή:
  • Ο Otto Warburg είχε διατυπώσει από καιρό ότι ο καρκίνος προκύπτει από βλάβη στην κυτταρική αναπνοή, με τη ζύμωση να αντισταθμίζει την ανεπαρκή αναπνοή.
  • Ο Seyfried εξηγεί ότι τα καρκινικά κύτταρα έχουν μετατοπιστεί από την οξειδωτική φωσφορυλίωση (αναπνοή, που παράγει την πλειονότητα της ενέργειας) στη ζύμωση. Αυτή είναι μια αρχαία οδός ενέργειας που χρησιμοποιούνταν από οργανισμούς πριν από την εμφάνιση οξυγόνου στην ατμόσφαιρα. Όλα τα καρκινικά κύτταρα είναι ζυμωτικά, ανεξάρτητα από τις γενετικές τους μεταλλάξεις.
  • Αιτίες Βλάβης των Μιτοχονδρίων: Καρκινογόνα, ακτινοβολία, υποξία, συστηματική φλεγμονή, ιοί, σπάνιες κληρονομικές μεταλλάξεις (π.χ. BRCA1) και η γήρανση μπορούν να βλάψουν τα μιτοχόνδρια. Οι γενετικές μεταλλάξεις είναι δευτερεύουσες επιπτώσεις των αντιδραστικών ειδών οξυγόνου (ROS) που παράγονται από τα κατεστραμμένα μιτοχόνδρια.
  • Βασικοί Καύσιμοι του Καρκίνου: Τα καρκινικά κύτταρα εξαρτώνται από δύο κύριους καυσίμους: τη γλυκόζη και την γλουταμίνη. Η γλουταμίνη παρέχει άζωτο για τη σύνθεση DNA, RNA και πρωτεϊνών. Αυτοί οι καύσιμοι δημιουργούν μια προστατευτική ασπίδα που καθιστά τα καρκινικά κύτταρα ανθεκτικά σε ακτινοβολία.
  • Μετάσταση: Η μετάσταση δεν είναι τυχαία. Ο Seyfried υποστηρίζει ότι τα μεταστατικά κύτταρα είναι υβριδικά κύτταρα που προέρχονται από τη σύντηξη καρκινικών κυττάρων με μακροφάγα (ανοσοκύτταρα). Αυτά τα υβριδικά κύτταρα έχουν την ικανότητα να διαδίδονται σε όλο το σώμα.

3. Η Θεραπευτική Στρατηγική "Press-Pulse"

Η στρατηγική του Dr. Seyfried στοχεύει άμεσα στον μεταβολισμό των καρκινικών κυττάρων, αντί για τις γενετικές μεταλλάξεις. Στόχος είναι η εξάλειψη του καρκίνου χωρίς τοξικότητα, καθιστώντας τον ασθενή υγιέστερο μετά τη θεραπεία.

• Press (Συνεχής Πίεση):
  • Περιορισμένες Κετογονικές Δίαιτες: Μειώνουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και αυξάνουν τα κετονικά σώματα (από το λίπος), τα οποία τα καρκινικά κύτταρα δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν λόγω των κατεστραμμένων μιτοχονδρίων τους. "Η κετογονική δίαιτα είναι φάρμακο" και πρέπει να εφαρμόζεται με προσοχή. Η νηστεία μόνο με νερό είναι μια ισχυρή στρατηγική για τη μείωση του ΔΓΚ.
  • Δείκτης Γλυκόζης-Κετόνης (GKI - Glucose Ketone Index): Ένας ενιαίος αριθμός που καθοδηγεί τους ασθενείς σε "θεραπευτική κέτωση" (χαμηλή γλυκόζη, υψηλές κετόνες). Τιμές GKI 1.0 ή χαμηλότερες θεωρούνται θεραπευτικές για τον καρκίνο. Οι ασθενείς μπορούν να παρακολουθούν τον GKI τους με μετρητές όπως το Keto Mojo.
  • Διαχείριση του Στρες: Μειώνει την κορτιζόλη, η οποία αυξάνει τη γλυκόζη. Περιλαμβάνει άσκηση, γιόγκα, μασάζ, μουσικοθεραπεία.
  • Άσκηση: Απαραίτητη για τη διαχείριση του καρκίνου, καθώς μειώνει τη γλυκόζη και τη γλουταμίνη στο αίμα και ενισχύει την υγεία των μιτοχονδρίων.
• Pulse (Διαλείπουσες, Στοχευμένες Επιθέσεις):
  • Φάρμακα που στοχεύουν τη γλυκόζη: Όπως η ινσουλίνη και η 2-δεοξυγλυκόζη.
  • Αναστολείς γλουταμίνης: Όπως η 6-diazo-5-oxo-L-norleucine (DON), η χλωροκίνη και το EGCG. Η στόχευση της γλουταμίνης απαιτεί στρατηγική προσέγγιση, καθώς είναι απαραίτητη για τα φυσιολογικά κύτταρα.
  • Υπερβαρικό οξυγόνο (HBO): Σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα όταν η γλυκόζη και η γλουταμίνη είναι περιορισμένες. Ο Seyfried ρωτά: "Γιατί ακτινοβολείς κάποιον όταν μπορείς να κάνεις αυτό;".

4. Μεταβολική Θεραπεία στην Πράξη: Περιπτώσεις Επιτυχίας

Ο Dr. Seyfried παρουσιάζει αρκετές περιπτώσεις που υποστηρίζουν την προσέγγισή του:

• Pablo Kelly (Γλοιοβλάστωμα): Διαγνώστηκε με ανεγχείρητο γλοιοβλάστωμα το 2014 και του δόθηκε προσδόκιμο 3-6 μηνών. Αρνήθηκε την τυπική περίθαλψη (χειρουργείο, ακτινοβολία, χημειοθεραπεία) και ακολούθησε μεταβολική θεραπεία. Ο όγκος του επιβράδυνε την ανάπτυξή του και έγινε χειρουργήσιμος μετά από 2,5 χρόνια. Έζησε 10 χρόνια μετά τη διάγνωση, έχοντας υποβληθεί σε τέσσερις επεμβάσεις αφαίρεσης όγκου. Παντρεύτηκε και απέκτησε δύο παιδιά. Πέθανε το 2024 από εγκεφαλική αιμορραγία μετά την τέταρτη επέμβαση, όχι από τον ανεξέλεγκτο καρκίνο.
• Αιγύπτιος Αγρότης (Γλοιοβλάστωμα): Ένας 38χρονος άνδρας με γλοιοβλάστωμα, με σοβαρά μεταβολικά προβλήματα. Υποβλήθηκε σε τριήμερη νηστεία μόνο με νερό, ακολουθούμενη από δίαιτα 900 θερμίδων/ημέρα, χειρουργική αφαίρεση όγκου, και στη συνέχεια μεταβολική θεραπεία με χλωροκίνη, EGCG και υπερβαρικό οξυγόνο. Η κατάστασή του βελτιώθηκε δραματικά, με τον όγκο να συρρικνώνεται και την μετατόπιση της μέσης γραμμής του εγκεφάλου να υποχωρεί. Μετά από 24 μήνες, ήταν καλά, επέστρεψε στη δουλειά του και δεν έλαβε στεροειδή.
• Γυναίκα από την Τουρκία (Τριπλά Αρνητικός Καρκίνος του Μαστού): Μια γυναίκα με καρκίνο σταδίου 4 που είχε εξαπλωθεί στο ήπαρ και τους μύες της, είχε "πολύ καλή" πορεία με τη μεταβολική θεραπεία.
• Σκύλος "Minka" (Όγκος Μαστοκυττάρων): Ένας σκύλος με μεγάλο όγκο στο πρόσωπο, στον οποίο ο κτηνίατρος είχε προτείνει ακτινοβολία και χημειοθεραπεία με προσδόκιμο 7 μηνών. Η ιδιοκτήτρια ακολούθησε τη συμβουλή του Seyfried (ακατέργαστο κρέας, 40% περιορισμός θερμίδων). Σε λίγους μήνες, ο όγκος συρρικνώθηκε και εξαφανίστηκε, χωρίς χειρουργείο ή ακτινοβολία, και ο σκύλος ήταν υγιής χρόνια αργότερα.
• Καρκίνος του Προστάτη: Αναφέρεται περίπτωση ασθενούς με καρκίνο του προστάτη Gleason 9 με μεταστάσεις, ο οποίος μετά από 5 χρόνια μεταβολικής θεραπείας δεν είχε στοιχεία καρκίνου.

5. Πρόληψη του Καρκίνου και Συστάσεις

Ο Dr. Seyfried πιστεύει ότι ο καρκίνος είναι πλήρως αποτρέψιμος.

• Διατήρηση της Υγείας των Μιτοχονδρίων: Αυτός είναι ο βασικός τρόπος πρόληψης. Ο Warburg είχε δηλώσει ότι η διατήρηση υγιών μιτοχονδρίων μπορεί να αποτρέψει το 80-90% των καρκίνων.
• Τρόπος Ζωής:
  • Διατροφή: Αποφυγή επεξεργασμένων υδατανθράκων. Οι παλαιολιθικοί πρόγονοι ζούσαν σε μια κατάσταση διατροφικής κέτωσης, τρώγοντας κρέας, εντόσθια και μυελό οστών, χωρίς επεξεργασμένες τροφές.
  • Άσκηση: Συστηματική άσκηση μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο, ακόμα και αν κάποιος καταναλώνει περιστασιακά "επιβλαβείς" τροφές.
  • Διαχείριση Στρες: Μειώνει τους παράγοντες κινδύνου.
  • Ύπνος, Κοινωνικές Σχέσεις: Η κακή ποιότητα ύπνου, η μοναξιά και το ψυχικό/συναισθηματικό στρες συμβάλλουν στον κίνδυνο.
• Παχυσαρκία και Φλεγμονή: Η παχυσαρκία μπορεί να αυξήσει τη συστηματική φλεγμονή (μετράται με C-αντιδρώσα πρωτεΐνη - CRP), η οποία βλάπτει τα μιτοχόνδρια και οδηγεί σε μεταλλάξεις. Η διατήρηση του GKI σε θεραπευτική ζώνη μειώνει τη φλεγμονή.
• Ανοσο-Ογκολογία: Ο Seyfried δηλώνει ότι οι θεραπείες ανοσο-ογκολογίας (π.χ. Keytruda, Opdivo, CAR T-cell) βασίζονται στη γενετική θεωρία και δεν έχουν σχέση με τα μιτοχόνδρια. Τις χαρακτηρίζει "Rube Goldberg" (πολύπλοκος τρόπος να κάνεις κάτι απλό) και εξαιρετικά ακριβές (π.χ. 450.000 δολάρια για CAR T-cell), οδηγώντας σε "οικονομική τοξικότητα".
• Συμπληρώματα: Ο Seyfried δεν είναι εναντίον όλων των συμπληρωμάτων, αλλά αναφέρει ότι ορισμένα μπορεί να επιδεινώσουν την κατάσταση.
• Πρώιμες Εξετάσεις (Μαστογραφίες, Κολονοσκοπήσεις): Αναφέρει ότι εγκυμονεί ο κίνδυνος εξάπλωσης του όγκου με βιοψίες. Προτείνει την εξέταση μη επεμβατικών μεθόδων απεικόνισης και την εφαρμογή μεταβολικής θεραπείας πριν από βιοψία ή επιθετικές επεμβάσεις, για να δει κανείς αν ο όγκος συρρικνώνεται.

6. Προκλήσεις και Μελλοντικές Προοπτικές

• Εμπόδια στο Σύστημα: Η εφαρμογή της μεταβολικής θεραπείας είναι δύσκολη λόγω του "κλειδωμένου" συστήματος υγείας, το οποίο αποτρέπει τους γιατρούς να την εφαρμόσουν. Τα νοσοκομεία προσφέρουν "απαράδεκτες" τροφές στους ασθενείς.
• Ανάγκη για Εκπαίδευση: Απαιτείται τεράστια προσπάθεια από την πλευρά του ασθενούς και επιστημονική μόρφωση τόσο των ασθενών όσο και των φροντιστών. Ο Seyfried τονίζει ότι οι γιατροί πρέπει να εκπαιδευτούν πέρα από τη δογματική γενετική θεωρία.
• Ελπίδα για το Μέλλον: Παρά τις προκλήσεις, ο Dr. Seyfried είναι αισιόδοξος. Πιστεύει ότι μόλις αναγνωριστεί ευρέως ο καρκίνος ως μιτοχονδριακή μεταβολική ασθένεια, ο ρυθμός θανάτων θα μειωθεί δραματικά. Πιστεύει ότι η μεταβολική θεραπεία θα καταστήσει τελικά όλες τις άλλες θεραπείες καρκίνου "ξεπερασμένες".

Προσέγγιση του Καρκίνου του Thomas Seyfried

Επισκόπηση της Προσέγγισης του Thomas Seyfried στον Καρκίνο

Ο Δρ. Thomas Seyfried, με υπόβαθρο στη γενετική και τη βιοχημεία, παρουσιάζει μια επαναστατική και αντι-δογματική άποψη για την προέλευση και τη διαχείριση του καρκίνου. Αμφισβητεί την επικρατούσα «γενετική θεωρία του καρκίνου», η οποία υποστηρίζει ότι ο καρκίνος είναι μια ασθένεια που οφείλεται σε μεταλλάξεις του πυρήνα, και αντίθετα προτείνει τη «μιτοχονδριακή μεταβολική θεωρία του καρκίνου». Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, ο καρκίνος προκύπτει από βλάβη στην αναπνοή των κυττάρων, με τα καρκινικά κύτταρα να μετατοπίζονται στην ενισχυμένη ζύμωση για την παραγωγή ενέργειας, ανεξάρτητα από τις πυρηνικές μεταλλάξεις.

Η προσέγγιση του Seyfried υπογραμμίζει τη σημασία της στόχευσης του μεταβολισμού των καρκινικών κυττάρων, συγκεκριμένα του γλυκόζης και της γλουταμίνης, μέσω διατροφικών παρεμβάσεων (όπως περιορισμένες κετογονικές δίαιτες) και άλλων θεραπειών (όπως υπερβαρικό οξυγόνο και στοχευμένα φάρμακα). Το τελικό του όραμα είναι η «Θεραπευτική Στρατηγική Πίεσης-Παλμού» (Press-Pulse Therapeutic Strategy), μια μη τοξική, οικονομικά αποδοτική και βιολογικά φιλική μέθοδος διαχείρισης του καρκίνου, η οποία, όπως πιστεύει, θα καταστήσει τελικά όλες τις άλλες θεραπείες του καρκίνου παρωχημένες.

Κουίζ: Δέκα Ερωτήσεις Σύντομης Απάντησης

1. Ποια είναι η κύρια διαφωνία του Δρ. Seyfried με την επικρατούσα «γενετική θεωρία του καρκίνου»; Ο Δρ. Seyfried υποστηρίζει ότι η γενετική θεωρία του καρκίνου, η οποία εστιάζει στις μεταλλάξεις του πυρήνα, δεν είναι ο πυρήνας της νόσου. Αντίθετα, πιστεύει ότι ο καρκίνος είναι μια μιτοχονδριακή μεταβολική ασθένεια, όπου οι διαταραχές στην κυτταρική αναπνοή είναι η πρωταρχική αιτία. Οι πυρηνικές μεταλλάξεις, κατά την άποψή του, είναι δευτερογενείς επιδράσεις της μιτοχονδριακής βλάβης.
2. Πώς διαφέρει η «μιτοχονδριακή μεταβολική θεωρία του καρκίνου» από τη γενετική θεωρία; Η μιτοχονδριακή μεταβολική θεωρία υποστηρίζει ότι η έναρξη του καρκίνου οφείλεται σε βλάβη των μιτοχονδρίων και την επακόλουθη μετατόπιση προς τη ζύμωση για την παραγωγή ενέργειας. Αντίθετα, η γενετική θεωρία αποδίδει τον καρκίνο σε μεταλλάξεις των γονιδίων του πυρήνα που οδηγούν σε ανεξέλεγκτη κυτταρική διαίρεση. Η πρώτη εστιάζει στην ενεργειακή δυσλειτουργία, ενώ η δεύτερη στη γενετική αλλαγή ως πρωταρχική αιτία.
3. Ποια είναι τα δύο κύρια καύσιμα που χρησιμοποιούν τα καρκινικά κύτταρα, σύμφωνα με τον Seyfried; Σύμφωνα με τον Seyfried, τα καρκινικά κύτταρα εξαρτώνται κυρίως από δύο καύσιμα για την ανάπτυξή τους: τη γλυκόζη (ζάχαρη) και την γλουταμίνη (ένα αμινοξύ). Αυτά τα καύσιμα τους επιτρέπουν να παράγουν ενέργεια μέσω ζύμωσης, ακόμη και όταν τα μιτοχόνδριά τους είναι δυσλειτουργικά.
4. Εξηγήστε την έννοια του «Warburg Effect» όπως αναφέρεται στην ομιλία. Το «Warburg Effect» αναφέρεται στην παρατήρηση του Otto Warburg ότι τα καρκινικά κύτταρα τείνουν να παράγουν ενέργεια κυρίως μέσω γλυκόλυσης (ζύμωσης) ακόμη και παρουσία οξυγόνου, σε αντίθεση με τα φυσιολογικά κύτταρα που χρησιμοποιούν την οξειδωτική φωσφορυλίωση. Ο Seyfried το αναφέρει ως τη «σημαντικότερη μεταβολική δυσλειτουργία» όλων των καρκινικών κυττάρων.
5. Ποιος είναι ο ρόλος της κετογονικής δίαιτας στη μεταβολική προσέγγιση του καρκίνου του Seyfried; Η κετογονική δίαιτα, η οποία είναι χαμηλή σε υδατάνθρακες, υψηλή σε λιπαρά και μέτρια σε πρωτεΐνες, στοχεύει στη μείωση του σακχάρου στο αίμα και στην αύξηση των σωμάτων κετόνης. Τα καρκινικά κύτταρα δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά τα σώματα κετόνης λόγω βλάβης των μιτοχονδρίων τους, ενώ τα φυσιολογικά κύτταρα μπορούν, ουσιαστικά «λιμοκτονώντας» τα καρκινικά κύτταρα.
6. Τι είναι ο Δείκτης Γλυκόζης-Κετόνων (GKI) και πώς χρησιμοποιείται; Ο Δείκτης Γλυκόζης-Κετόνων (GKI) είναι ένας ενιαίος αριθμός που χρησιμοποιείται ως οδηγός για να προσδιορίσει εάν ένα άτομο βρίσκεται σε θεραπευτική κέτωση. Υπολογίζεται από την αναλογία γλυκόζης προς κετόνες στο αίμα. Ένας GKI 1.0 ή χαμηλότερος θεωρείται βέλτιστος για τη διαχείριση του καρκίνου, υποδεικνύοντας ότι τα καρκινικά κύτταρα στερούνται τα απαραίτητα καύσιμα.
7. Ποια είναι η «Θεραπευτική Στρατηγική Πίεσης-Παλμού» (Press-Pulse Therapeutic Strategy); Η στρατηγική Press-Pulse είναι μια ολιστική θεραπευτική προσέγγιση που αναπτύχθηκε από τον Seyfried. Περιλαμβάνει τη συνεχή «πίεση» των καρκινικών κυττάρων μέσω μεταβολικών θεραπειών (π.χ. κετογονικές δίαιτες, διαχείριση του στρες) και περιοδικούς «παλμούς» με φάρμακα που στοχεύουν περαιτέρω τη γλυκόζη και τη γλουταμίνη, όπως και θεραπείες όπως υπερβαρικό οξυγόνο.
8. Πώς η φλεγμονή συνδέεται με τη μιτοχονδριακή δυσλειτουργία και τον κίνδυνο καρκίνου; Ο Seyfried υποδηλώνει ότι η συστημική φλεγμονή, που μπορεί να μετρηθεί με την C-αντιδρώσα πρωτεΐνη, βλάπτει τα μιτοχόνδρια σε ορισμένα κύτταρα και ιστούς. Αυτή η μιτοχονδριακή βλάβη, όχι οι ίδιες οι μεταλλάξεις, είναι η πρωταρχική αιτία του καρκίνου. Η παχυσαρκία, για παράδειγμα, μπορεί να αυξήσει τη συστημική φλεγμονή, αυξάνοντας τον κίνδυνο καρκίνου.
9. Γιατί ο Seyfried επικρίνει τις παραδοσιακές θεραπείες του καρκίνου όπως η χειρουργική επέμβαση, η ακτινοβολία και η χημειοθεραπεία; Ο Seyfried επικρίνει αυτές τις θεραπείες επειδή πιστεύει ότι βασίζονται στην εσφαλμένη γενετική θεωρία. Υποστηρίζει ότι η χειρουργική επέμβαση μπορεί να δημιουργήσει ένα τραύμα που ευνοεί την εξάπλωση, η ακτινοβολία μπορεί να απελευθερώσει γλουταμίνη που τροφοδοτεί τα καρκινικά κύτταρα, και οι χημειοθεραπείες είναι τοξικές και συχνά αναποτελεσματικές, οδηγώντας σε σοβαρές παρενέργειες και αυξημένο κίνδυνο υποτροπής.
10. Ποια είναι η σχέση μεταξύ του στρες, των επιπέδων γλυκόζης και της ανάπτυξης του καρκίνου; Ο Seyfried επισημαίνει ότι το στρες προκαλεί αύξηση της κορτιζόλης και της γλυκόζης, η οποία δεν είναι ευνοϊκή για τους καρκινοπαθείς. Η διαχείριση του στρες μέσω πρακτικών όπως η γιόγκα και η θεραπεία μασάζ είναι κρίσιμη, καθώς η μείωση της γλυκόζης στο αίμα είναι στόχος της μεταβολικής θεραπείας για τον περιορισμό της ανάπτυξης του όγκου.

Προτεινόμενες Ερωτήσεις Είδους Έκθεσης

1. Συγκρίνετε και αντιπαραβάλετε τη «γενετική θεωρία του καρκίνου» με τη «μιτοχονδριακή μεταβολική θεωρία του καρκίνου» του Thomas Seyfried. Συζητήστε τα αποδεικτικά στοιχεία που χρησιμοποιεί ο Seyfried για να αμφισβητήσει την επικρατούσα άποψη, συμπεριλαμβανομένων των πειραμάτων μεταφοράς πυρήνα.
2. Περιγράψτε λεπτομερώς τη «Θεραπευτική Στρατηγική Πίεσης-Παλμού» του Seyfried. Εξηγήστε πώς κάθε στοιχείο (π.χ., κετογονικές δίαιτες, στόχευση γλουταμίνης, υπερβαρικό οξυγόνο) συμβάλλει στη συνολική διαχείριση του καρκίνου, σύμφωνα με τη μεταβολική του θεωρία.
3. Αναλύστε την κριτική του Seyfried στις παραδοσιακές θεραπείες του καρκίνου (χειρουργική επέμβαση, ακτινοβολία, χημειοθεραπεία, ανοσοθεραπεία). Ποια είναι τα κύρια επιχειρήματά του κατά αυτών των προσεγγίσεων και ποιες είναι οι εναλλακτικές λύσεις που προτείνει;
4. Εξηγήστε τη σημασία του Δείκτη Γλυκόζης-Κετόνων (GKI) στη μεταβολική διαχείριση του καρκίνου. Πώς μπορεί ένα άτομο να χρησιμοποιήσει τον GKI για να παρακολουθεί και να βελτιστοποιεί την υγεία του, ακόμη και ως προληπτικό μέτρο;
5. Συζητήστε τις ευρύτερες επιπτώσεις της μεταβολικής θεωρίας του καρκίνου του Seyfried στην πρόληψη και τη θεραπεία του καρκίνου. Πώς θα μπορούσε αυτή η αλλαγή παραδείγματος να επηρεάσει την έρευνα, την κλινική πρακτική και τις δημόσιες πολιτικές υγείας;

Γλωσσάριο Βασικών Όρων

• Γενετική Θεωρία του Καρκίνου (Genetic Theory of Cancer): Η επικρατούσα δογματική άποψη που υποστηρίζει ότι ο καρκίνος προκαλείται από μεταλλάξεις στα γονίδια του πυρήνα που οδηγούν σε ανεξέλεγκτη κυτταρική διαίρεση.
• Μιτοχονδριακή Μεταβολική Θεωρία του Καρκίνου (Mitochondrial Metabolic Theory of Cancer): Η θεωρία του Thomas Seyfried που υποστηρίζει ότι ο καρκίνος είναι πρωτίστως μια μεταβολική ασθένεια που προκύπτει από βλάβη στην κυτταρική αναπνοή (μιτοχόνδρια), με τις γενετικές μεταλλάξεις να είναι δευτερογενείς επιδράσεις.
• Μιτοχόνδρια (Mitochondria): Οργανίδια εντός των κυττάρων που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή ενέργειας μέσω της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης (αναπνοή).
• Ζύμωση (Fermentation): Μια αρχαία μεταβολική οδός παραγωγής ενέργειας που δεν απαιτεί οξυγόνο. Τα καρκινικά κύτταρα βασίζονται στην ενισχυμένη ζύμωση.
• Οξειδωτική Φωσφορυλίωση (Oxidative Phosphorylation - OxPhos): Η κύρια διαδικασία παραγωγής ενέργειας στα φυσιολογικά κύτταρα, η οποία απαιτεί οξυγόνο και λαμβάνει χώρα στα μιτοχόνδρια.
• Warburg Effect: Η παρατήρηση ότι τα καρκινικά κύτταρα παράγουν ενέργεια κυρίως μέσω γλυκόλυσης (ζύμωσης), ακόμη και παρουσία οξυγόνου.
• Γλυκόζη (Glucose): Μια απλή ζάχαρη και το κύριο καύσιμο που χρησιμοποιούν τα καρκινικά κύτταρα για τη ζύμωση.
• Γλουταμίνη (Glutamine): Ένα άφθονο αμινοξύ και ένα κρίσιμο καύσιμο για τα καρκινικά κύτταρα, παρέχοντας τόσο άνθρακα όσο και άζωτο.
• Κετογονική Δίαιτα (Ketogenic Diet): Μια διατροφή πολύ χαμηλή σε υδατάνθρακες, υψηλή σε λιπαρά και μέτρια σε πρωτεΐνες, που αποσκοπεί στη μείωση της γλυκόζης στο αίμα και στην αύξηση των σωμάτων κετόνης.
• Σώματα Κετόνης (Ketone Bodies): Εναλλακτικά καύσιμα που παράγονται από το λίπος και μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τα φυσιολογικά κύτταρα για ενέργεια, αλλά όχι αποτελεσματικά από τα καρκινικά κύτταρα.
• Δείκτης Γλυκόζης-Κετόνων (Glucose Ketone Index - GKI): Μια ποσοτική μέτρηση (αναλογία γλυκόζης προς κετόνες) που χρησιμοποιείται για να καθοδηγήσει τους ασθενείς σε θεραπευτική κέτωση. Τιμές 1.0 ή χαμηλότερες θεωρούνται βέλτιστες.
• Θεραπευτική Στρατηγική Πίεσης-Παλμού (Press-Pulse Therapeutic Strategy): Μια ολιστική, μη τοξική προσέγγιση του καρκίνου που συνδυάζει συνεχή μεταβολική πίεση (π.χ. διατροφή) με περιοδικές θεραπείες παλμού (π.χ. φάρμακα, υπερβαρικό οξυγόνο) για τη στόχευση των καρκινικών κυττάρων.
• Υπερβαρικό Οξυγόνο (Hyperbaric Oxygen - HBO): Μια θεραπεία που περιλαμβάνει την αναπνοή καθαρού οξυγόνου σε ένα περιβάλλον υπό πίεση. Ο Seyfried προτείνει ότι μπορεί να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα όταν η γλυκόζη και η γλουταμίνη περιορίζονται.
• Φλεγμονή (Inflammation): Μια ανοσολογική αντίδραση που μπορεί να βλάψει τα μιτοχόνδρια και να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου.
• C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (C-reactive protein - CRP): Ένας δείκτης συστημικής φλεγμονής.
• Ογκογονική παράδοξο (Oncogenic Paradox): Το φαινόμενο όπου διάφοροι προκλητικοί παράγοντες μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο μέσω ενός κοινού παθοφυσιολογικού μηχανισμού, ο οποίος, σύμφωνα με τον Seyfried, είναι η βλάβη στην αναπνοή.
• Είδη δραστικού οξυγόνου (Reactive Oxygen Species - ROS): Ελεύθερες ρίζες οξυγόνου που παράγονται από τα κατεστραμμένα μιτοχόνδρια και μπορούν να βλάψουν πρωτεΐνες, λιπίδια και DNA, οδηγώντας σε μεταλλάξεις.
• Μετάσταση (Metastasis): Η εξάπλωση καρκινικών κυττάρων από τον αρχικό τόπο του όγκου σε άλλα μέρη του σώματος. Ο Seyfried υποστηρίζει ότι τα μεταστατικά κύτταρα είναι υβριδικά κύτταρα μακροφάγων.
• Εγκεφαλικό Γλοιοβλάστωμα Πολύμορφο (Glioblastoma Multiforme - GBM): Ένας ιδιαίτερα επιθετικός και θανατηφόρος όγκος εγκεφάλου, τον οποίο ο Seyfried χρησιμοποιεί ως παράδειγμα για την εφαρμογή της μεταβολικής θεραπείας.
• Τεμοζολομίδη (Temozolomide - TMZ): Ένας τοξικός αλκυλιωτικός παράγοντας που χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή θεραπεία του καρκίνου του εγκεφάλου, τον οποίο ο Seyfried θεωρεί αναποτελεσματικό και δυνητικά επιβλαβή.
• Δεξαμεθαζόνη (Dexamethasone): Ένα στεροειδές που χρησιμοποιείται για τη μείωση του εγκεφαλικού οιδήματος σε ασθενείς με όγκους του εγκεφάλου, αλλά μπορεί να προκαλέσει υπεργλυκαιμία, τροφοδοτώντας τον όγκο.
• DON (6-diazo-5-oxo-L-norleucine): Ένα φάρμακο που μπλοκάρει το πρώτο βήμα στην είσοδο της γλουταμίνης στα κύτταρα, χρησιμοποιούμενο για τη στόχευση της γλουταμίνης.
• Χλωροκίνη (Chloroquine): Ένα φάρμακο που αναφέρεται ως αναστολέας γλουταμίνης στη στρατηγική Press-Pulse.
• EGCG (Epigallocatechin Gallate): Ένα συστατικό που βρίσκεται στο πράσινο τσάι, αναφέρεται ως αναστολέας γλουταμίνης.
• Ογκογονίδια (Oncogenes): Γονίδια που, όταν μεταλλάσσονται, μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη καρκίνου. Ο Seyfried υποστηρίζει ότι ενεργοποιούνται ως απόκριση σε μιτοχονδριακή βλάβη.
• Καλοπροαίρετα γονίδια (Tumor Suppressor Genes): Γονίδια που κανονικά ρυθμίζουν την κυτταρική ανάπτυξη και διαίρεση. Οι μεταλλάξεις σε αυτά μπορεί να οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτη ανάπτυξη.

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ) για τη Μεταβολική Προσέγγιση του Καρκίνου του Thomas Seyfried

1. Ποια είναι η κύρια διαφορά μεταξύ της επικρατούσας "γενετικής θεωρίας του καρκίνου" και της "μιτοχονδριακής μεταβολικής θεωρίας του καρκίνου" του Δρ. Thomas Seyfried;

Ο Δρ. Thomas Seyfried διαφωνεί ριζικά με την κυρίαρχη "γενετική θεωρία του καρκίνου", η οποία διδάσκεται ευρέως και αποτελεί τη βάση των σημερινών θεραπειών. Αυτή η θεωρία υποστηρίζει ότι ο καρκίνος προκύπτει από μεταλλάξεις στα γονίδια του κυτταρικού πυρήνα, οι οποίες οδηγούν σε ανεξέλεγκτη κυτταρική διαίρεση. Ο Seyfried χαρακτηρίζει αυτή τη θεώρηση ως "δογματική" και "αδιάψευστη αλήθεια" στην επιστημονική κοινότητα, παρόμοια με θρησκευτική πεποίθηση.

Αντίθετα, ο Seyfried προτείνει τη "μιτοχονδριακή μεταβολική θεωρία του καρκίνου". Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, η πρωταρχική αιτία του καρκίνου είναι η βλάβη στην κυτταρική αναπνοή, δηλαδή η δυσλειτουργία των μιτοχονδρίων (τα ενεργειακά εργοστάσια του κυττάρου). Όταν τα μιτοχόνδρια υποστούν βλάβη, τα καρκινικά κύτταρα μετατοπίζονται σε μια αρχαία μορφή παραγωγής ενέργειας που ονομάζεται ζύμωση, η οποία δεν απαιτεί οξυγόνο και τροφοδοτείται κυρίως από γλυκόζη και γλουταμίνη. Οι γενετικές μεταλλάξεις που παρατηρούνται στα καρκινικά κύτταρα, υποστηρίζει, δεν είναι η αιτία αλλά δευτερογενείς επιδράσεις ("επίγονα") αυτής της μιτοχονδριακής δυσλειτουργίας και του οξειδωτικού στρες που προκαλείται από αυτήν. Αποδεικτικά στοιχεία, όπως πειράματα μεταφοράς πυρήνα (όπου ο πυρήνας ενός καρκινικού κυττάρου σε υγιές κυτταρόπλασμα δεν προκαλεί καρκίνο, ενώ ο πυρήνας ενός υγιούς κυττάρου σε καρκινικό κυτταρόπλασμα μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο ή θάνατο κυττάρων), υποστηρίζουν την ιδέα ότι το κυτταρόπλασμα (που περιέχει τα μιτοχόνδρια) "κάνει τα κουμάντα" και όχι ο πυρήνας.

2. Ποια είναι τα κύρια "καύσιμα" που χρησιμοποιούν τα καρκινικά κύτταρα και γιατί είναι σημαντική η στόχευσή τους στη μεταβολική θεραπεία;

Σύμφωνα με τον Δρ. Seyfried, τα καρκινικά κύτταρα εξαρτώνται κυρίως από δύο καύσιμα για την επιβίωσή τους και την ανεξέλεγκτη ανάπτυξή τους: τη γλυκόζη (ζάχαρη) και την γλουταμίνη (ένα άφθονο αμινοξύ). Αυτά τα δύο καύσιμα συνεργάζονται συνεργιστικά, επιτρέποντας στα καρκινικά κύτταρα να παράγουν ενέργεια μέσω ζύμωσης (ένας μεταβολικός δρόμος που δεν απαιτεί οξυγόνο και είναι χαρακτηριστικός του Warburg Effect), ακόμη και όταν τα μιτοχόνδριά τους είναι δυσλειτουργικά. Η γλυκόζη παρέχει τους απαραίτητους άνθρακες, ενώ η γλουταμίνη παρέχει τόσο άνθρακες όσο και άζωτο, απαραίτητα για τη δημιουργία νέου DNA, RNA και πρωτεϊνών.

Η στόχευση αυτών των καυσίμων είναι κεντρική στη μεταβολική θεραπεία, διότι, σε αντίθεση με τα καρκινικά κύτταρα, τα υγιή κύτταρα του σώματος μπορούν να προσαρμοστούν και να χρησιμοποιήσουν εναλλακτικές πηγές ενέργειας, όπως τα κετονικά σώματα (που παράγονται από το λίπος). Επομένως, ο περιορισμός της γλυκόζης και της γλουταμίνης "λιμοκτονεί" επιλεκτικά τα καρκινικά κύτταρα, ενώ ταυτόχρονα θρέφει και ενισχύει τα υγιή κύτταρα. Αυτή η προσέγγιση διαφέρει από τις παραδοσιακές θεραπείες που βλάπτουν και τα υγιή κύτταρα.

3. Πώς λειτουργεί η κετογονική δίαιτα στην προσέγγιση του Seyfried για τη διαχείριση του καρκίνου και τι είναι ο Δείκτης Γλυκόζης-Κετόνης (GKI);

Η κετογονική δίαιτα αποτελεί βασικό πυλώνα της μεταβολικής θεραπείας του Seyfried. Πρόκειται για μια δίαιτα πολύ χαμηλή σε υδατάνθρακες, υψηλή σε υγιή λιπαρά και μέτρια σε πρωτεΐνες. Ο στόχος της είναι να μειώσει δραστικά τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και να αυξήσει την παραγωγή κετονικών σωμάτων. Δεδομένου ότι τα καρκινικά κύτταρα έχουν κατεστραμμένα μιτοχόνδρια, δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά τα κετονικά σώματα ως πηγή ενέργειας, ενώ τα υγιή κύτταρα μπορούν να το κάνουν. Με αυτόν τον τρόπο, η κετογονική δίαιτα "στερεί" τα καρκινικά κύτταρα από το κύριο καύσιμό τους (γλυκόζη), ενώ ταυτόχρονα παρέχει επαρκή ενέργεια στα υγιή κύτταρα.

Για να παρακολουθεί την αποτελεσματικότητα της δίαιτας και να διασφαλίζει ότι ο ασθενής βρίσκεται σε "θεραπευτική κέτωση", ο Δρ. Seyfried ανέπτυξε τον Δείκτη Γλυκόζης-Κετόνης (GKI). Ο GKI είναι ένας ενιαίος αριθμός που υπολογίζεται διαιρώντας την τιμή της γλυκόζης του αίματος (σε mmol/L) με την τιμή των κετονών (σε mmol/L). Μια τιμή GKI 1.0 ή χαμηλότερη θεωρείται βέλτιστη για θεραπευτική εστίαση στη διαχείριση του καρκίνου. Ο GKI δίνει στους ασθενείς ένα σαφή, ποσοτικό οδηγό για το αν βρίσκονται στη σωστή μεταβολική κατάσταση, καθώς η δίαιτα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως φάρμακο και να εφαρμόζεται με ακρίβεια.

4. Εξηγήστε τη "Θεραπευτική Στρατηγική Πίεσης-Παλμού" (Press-Pulse Therapeutic Strategy) του Seyfried και τα στοιχεία της.

Η "Θεραπευτική Στρατηγική Πίεσης-Παλμού" (Press-Pulse Therapeutic Strategy) είναι η ολοκληρωμένη, μη τοξική προσέγγιση του Δρ. Seyfried για τη διαχείριση του καρκίνου. Σχεδιάστηκε για να στρεσάρει συνεχώς τα καρκινικά κύτταρα ("πίεση") και να τους δίνει περιοδικά "χτυπήματα" ("παλμός") για να τα καταστρέψει.

Τα στοιχεία της στρατηγικής περιλαμβάνουν:

• Πίεση (Press): Αυτή είναι η συνεχής, καθημερινή καταπόνηση των καρκινικών κυττάρων. Επιτυγχάνεται κυρίως μέσω:
• Περιορισμένων Κετογονικών Διαιτών: Όπως αναφέρθηκε, μειώνουν τη διαθέσιμη γλυκόζη και αυξάνουν τα κετονικά σώματα.
• Συμπληρωμάτων Κετονών: Όπως το έλαιο MCT, για περαιτέρω αύξηση των επιπέδων κετονών.
• Διαχείριση του Στρες: Μέσω πρακτικών όπως η γιόγκα, η θεραπεία μασάζ και η μουσικοθεραπεία, καθώς το στρες αυξάνει την κορτιζόλη και τη γλυκόζη, τροφοδοτώντας τον καρκίνο.
• Άσκηση: Βοηθά στη μείωση της γλυκόζης και της γλουταμίνης στο αίμα, ενώ ενισχύει την υγεία των μιτοχονδρίων στα φυσιολογικά κύτταρα.
• Παλμός (Pulse): Αυτά είναι περιοδικά, στοχευμένα χτυπήματα που ενισχύουν την αποτελεσματικότητα της "πίεσης". Περιλαμβάνουν:
• Φάρμακα που στοχεύουν τη γλυκόζη: Όπως η 2-δεοξυ-γλυκόζη (2DG).
• Αναστολείς γλουταμίνης: Φάρμακα όπως το DON (6-diazo-5-oxo-L-norleucine), η χλωροκίνη και η EGCG (από το πράσινο τσάι), που εμποδίζουν την πρόσληψη ή το μεταβολισμό της γλουταμίνης από τα καρκινικά κύτταρα. Ο παλμός είναι κρίσιμος για τη γλουταμίνη, καθώς δεν μπορεί να περιοριστεί συνεχώς όπως η γλυκόζη λόγω του ρόλου της σε άλλες ζωτικές λειτουργίες του σώματος.
• Υπερβαρικό Οξυγόνο (HBO): Η έκθεση σε καθαρό οξυγόνο υπό πίεση. Ο Seyfried υποστηρίζει ότι το HBO μπορεί να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα, ειδικά όταν τα επίπεδα γλυκόζης και γλουταμίνης είναι χαμηλά.

Η φιλοσοφία πίσω από το "Press-Pulse" είναι να δημιουργηθεί ένα εχθρικό περιβάλλον για τα καρκινικά κύτταρα, ενώ παράλληλα ενισχύεται η υγεία των φυσιολογικών κυττάρων, με στόχο την εξάλειψη του καρκίνου χωρίς την τοξικότητα των παραδοσιακών θεραπειών.

5. Γιατί ο Δρ. Seyfried επικρίνει τις παραδοσιακές θεραπείες του καρκίνου, όπως η χειρουργική επέμβαση, η ακτινοβολία και η χημειοθεραπεία, και τι αποτελέσματα έχει παρατηρήσει;

Ο Δρ. Seyfried είναι έντονος επικριτής των παραδοσιακών θεραπειών του καρκίνου, πιστεύοντας ότι βασίζονται σε μια θεμελιωδώς εσφαλμένη κατανόηση της νόσου (τη γενετική θεωρία). Θεωρεί αυτές τις θεραπείες ως "αβυσσαίες" και "αποτυχία", επικαλούμενος τα σταθερά αυξανόμενα ποσοστά θανάτων από καρκίνο παρά τις "σημαντικές ανακαλύψεις" που διαφημίζονται.

Οι κύριες επικρίσεις του περιλαμβάνουν:

• Χειρουργική Επέμβαση: Ενώ αναγνωρίζει την ανάγκη αφαίρεσης όγκων που απειλούν τη ζωή (π.χ. συμπίεση εγκεφάλου), υποστηρίζει ότι η χειρουργική επέμβαση δημιουργεί ένα "τραύμα" και ένα "φλεγμονώδες ογκολογικό πλαίσιο" που μπορεί να συμβάλει στην απελευθέρωση και εξάπλωση καρκινικών κυττάρων. Επισημαίνει ότι οι βιοψίες με βελόνες μπορεί επίσης να θέσουν σε κίνδυνο τον ασθενή για εξάπλωση, καθώς αλλάζουν το μικροπεριβάλλον του όγκου.
• Ακτινοβολία: Ο Seyfried υποστηρίζει ότι η ακτινοβολία, ειδικά στον εγκέφαλο (όπως σε περιπτώσεις γλοιοβλαστώματος), μπορεί να "σπάσει" τον κύκλο γλυκόζης-γλουταμίνης, απελευθερώνοντας μεγάλες ποσότητες γλουταμίνης. Αυτή η απελευθερωμένη γλουταμίνη, την οποία τα καρκινικά κύτταρα χρησιμοποιούν ως βασικό καύσιμο, μπορεί στην πραγματικότητα να "τροφοδοτήσει το τέρας" και να εγγυηθεί την υποτροπή του όγκου. Η ακτινοβολία επίσης προκαλεί οίδημα, το οποίο αντιμετωπίζεται με στεροειδή (όπως η δεξαμεθαζόνη) που προκαλούν υπεργλυκαιμία, τροφοδοτώντας περαιτέρω τον όγκο.
• Χημειοθεραπεία: Περιγράφει τη χημειοθεραπεία ως "δηλητηρίαση" και επισημαίνει τις σοβαρές παρενέργειες (ναυτία, έμετος, διάρροια, κόπωση, απώλεια μαλλιών) που επιδεινώνουν την υγεία του ασθενούς. Υποστηρίζει ότι φάρμακα όπως η τεμοζολομίδη, ενώ μπορεί να δείχνουν μικρή αύξηση στην επιβίωση, στην πραγματικότητα αυξάνουν τις "οδηγούς μεταλλάξεις" και η όποια αποτελεσματικότητα μπορεί να οφείλεται σε έμμεση "περιορισμό θερμίδων" λόγω των παρενεργειών.
• Ανοσοθεραπείες: Ενώ είναι νεότερες, ο Seyfried τις θεωρεί ως "Rube Goldberg" εφευρέσεις – εξαιρετικά πολύπλοκες και ακριβές (π.χ. 450.000 δολάρια για την Carty ανοσοθεραπεία) για ένα πρόβλημα που πιστεύει ότι έχει απλούστερη μεταβολική λύση. Υποστηρίζει ότι, όπως και άλλες θεραπείες, μπορεί να έχουν σοβαρές παρενέργειες και να μην είναι αποτελεσματικές για την πλειοψηφία των ασθενών.

Συνολικά, ο Seyfried πιστεύει ότι αυτές οι θεραπείες όχι μόνο δεν είναι αποτελεσματικές στην αντιμετώπιση της ρίζας του προβλήματος, αλλά συχνά "βαρβαροποιούν" τον ασθενή, καταστρέφουν υγιή κύτταρα και μπορούν να επιδεινώσουν την ανάπτυξη του όγκου απελευθερώνοντας καύσιμα. Υποστηρίζει ότι οι ασθενείς που υποβάλλονται σε αυτές τις θεραπείες συχνά εμφανίζονται "κοκαλιάρηδες", "φαλακροί" και "κατεστραμμένοι", με μειωμένη ποιότητα ζωής και υψηλότερο κίνδυνο υποτροπής.

6. Πώς συνδέονται η φλεγμονή, η παχυσαρκία και η υγεία των μιτοχονδρίων με τον κίνδυνο καρκίνου;

Ο Δρ. Seyfried τονίζει ότι η συστημική φλεγμονή είναι ένας κρίσιμος παράγοντας που συνδέει διάφορες προκλητικές αιτίες με τη μιτοχονδριακή δυσλειτουργία και τον κίνδυνο καρκίνου. Υποστηρίζει ότι παράγοντες όπως οι καρκινογόνες ουσίες, η ακτινοβολία, η υποξία, οι ιοί, ακόμη και ορισμένες κληρονομικές μεταλλάξεις (όπως στα γονίδια BRCA1), καθώς και η γήρανση, προκαλούν καρκίνο μόνο εάν βλάψουν τα μιτοχόνδρια.

Στην περίπτωση της φλεγμονής, ο Seyfried εξηγεί ότι αυτή βλάπτει τα μιτοχόνδρια σε συγκεκριμένα κύτταρα και ιστούς. Αυτή η μιτοχονδριακή βλάβη οδηγεί στην παραγωγή Ειδών Δραστικού Οξυγόνου (ROS), τα οποία είναι ιδιαίτερα αντιδραστικά μόρια που προκαλούν βλάβες σε πρωτεΐνες, λιπίδια και, το πιο σημαντικό, στο DNA, οδηγώντας έτσι σε γενετικές μεταλλάξεις. Επομένως, οι μεταλλάξεις δεν είναι η πρωταρχική αιτία του καρκίνου, αλλά ένα δευτερογενές αποτέλεσμα της μιτοχονδριακής βλάβης που προκαλείται από τη φλεγμονή και άλλους παράγοντες.

Όσον αφορά την παχυσαρκία, ο Seyfried απορρίπτει την ιδέα ότι οι παχύσαρκοι άνθρωποι παθαίνουν περισσότερο καρκίνο απλώς επειδή έχουν περισσότερα κύτταρα και άρα περισσότερες πιθανότητες για μεταλλάξεις. Αντ' αυτού, εξηγεί ότι πολλοί παχύσαρκοι άνθρωποι έχουν υψηλή C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP) στο αίμα τους, η οποία είναι δείκτης συστημικής φλεγμονής. Αυτή η χρόνια φλεγμονή είναι αυτή που βλάπτει τα μιτοχόνδρια, αυξάνοντας τον κίνδυνο καρκίνου. Άτομα που είναι παχύσαρκα αλλά δεν έχουν υψηλά επίπεδα φλεγμονής (χαμηλή CRP) δεν εμφανίζουν απαραίτητα αυξημένο κίνδυνο καρκίνου, υποστηρίζοντας την άποψη ότι η φλεγμονή και η επακόλουθη μιτοχονδριακή δυσλειτουργία είναι ο συνδετικός κρίκος.

Συνοπτικά, για τον Seyfried, η διατήρηση της υγείας των μιτοχονδρίων είναι το κλειδί για την πρόληψη του καρκίνου, και η μείωση της συστημικής φλεγμονής (π.χ. μέσω διατροφής και άσκησης, και διατήρησης χαμηλού GKI) είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για την επίτευξη αυτού του στόχου.

7. Τι σημαίνει η πρόταση του Δρ. Seyfried ότι ο καρκίνος είναι "εντελώς αποτρέψιμος" και πώς διαφέρει αυτό από την κυρίαρχη άποψη;

Ο Δρ. Seyfried δηλώνει κατηγορηματικά ότι ο καρκίνος είναι "εντελώς αποτρέψιμος" στο μεγαλύτερο μέρος του. Αυτή η άποψη αντιτίθεται στην κυρίαρχη αντίληψη που συχνά παρουσιάζει τον καρκίνο ως μια αναπόφευκτη "γενετική λαχείο" ή μια τυχαία σειρά γεγονότων που οδηγούν σε μεταλλάξεις και ανεξέλεγκτη κυτταρική διαίρεση.

Η πεποίθηση του Seyfried βασίζεται στην "μιτοχονδριακή μεταβολική θεωρία" του. Υποστηρίζει ότι ο καρκίνος ξεκινά από τη βλάβη των μιτοχονδρίων, και αν διατηρήσουμε τα μιτοχόνδριά μας υγιή, ο κίνδυνος καρκίνου μειώνεται δραματικά. Όπως αναφέρει, ακόμη και ο Όττο Βάρμπουργκ, ο οποίος πρώτος περιέγραψε το μεταβολικό φαινόμενο στα καρκινικά κύτταρα, πίστευε ότι το 80-90% των καρκίνων θα μπορούσαν να προληφθούν αν τα μιτοχόνδρια παρέμεναν υγιή.

Ο Seyfried υπογραμμίζει τη σημασία του τρόπου ζωής και των περιβαλλοντικών παραγόντων:

• Διατροφή: Η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων εξαιρετικά επεξεργασμένων υδατανθράκων ("πασπαλισμένων με ζάχαρη") και η υπερβολική σίτιση.
• Καθιστική ζωή: Έλλειψη σωματικής δραστηριότητας.
• Χρόνιο στρες: Συναισθηματικό και ψυχικό στρες που αυξάνει την κορτιζόλη και τη γλυκόζη.
• Κακή ποιότητα ύπνου.
• Περιβαλλοντικές τοξίνες: Όπως "μόνιμα χημικά" και "μικροπλαστικά", τα οποία μπορούν να βλάψουν χρόνια τα μιτοχόνδρια.

Υποστηρίζει ότι οι αρχαίοι μας πρόγονοι (Παλαιολιθικοί άνθρωποι), οι οποίοι ζούσαν σε ένα περιβάλλον χωρίς επεξεργασμένες τροφές και με συνεχή σωματική δραστηριότητα, είχαν εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά καρκίνου. Οι άνθρωποι και τα ζώα στην άγρια φύση σπάνια αναπτύσσουν καρκίνο, εκτός εάν υποβληθούν σε αφύσικες συνθήκες όπως η υπερβολική σίτιση με "χάλια φαγητά" και η έκθεση σε χρόνιο στρες.

Για τον Seyfried, η πρόληψη του καρκίνου είναι θέμα επιλογής. Με την υιοθέτηση ενός τρόπου ζωής που υποστηρίζει την υγεία των μιτοχονδρίων, όπως η διατήρηση χαμηλού Δείκτη Γλυκόζης-Κετόνης (GKI), η τακτική άσκηση και η διαχείριση του στρες, ένα άτομο μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

8. Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις για την υιοθέτηση της μεταβολικής θεραπείας στον ευρύτερο ιατρικό κόσμο και τι ελπίζει ο Seyfried για το μέλλον;

Ο Δρ. Seyfried επισημαίνει ότι η μεγαλύτερη πρόκληση για την υιοθέτηση της μεταβολικής θεραπείας είναι το "δογματικό" πλαίσιο της κυρίαρχης ιατρικής κοινότητας, η οποία είναι βαθιά ριζωμένη στη "γενετική θεωρία του καρκίνου". Αυτό οδηγεί σε μια ισχυρή αντίσταση στην αλλαγή, ακόμη και μπροστά σε ενθαρρυντικά επιστημονικά δεδομένα.

Οι κύριες προκλήσεις περιλαμβάνουν:

• Έλλειψη Κατανόησης: Πολλοί γιατροί και επιστήμονες δεν γνωρίζουν ή δεν κατανοούν τη μεταβολική βιολογία του καρκίνου, καθώς εκπαιδεύονται σε ένα πρόγραμμα σπουδών που εστιάζει αποκλειστικά στη γενετική.
• Θεσμική Αντίσταση: Νοσοκομεία, φαρμακευτικές εταιρείες και ρυθμιστικοί φορείς είναι ενσωματωμένοι στο σημερινό μοντέλο θεραπείας, το οποίο είναι οικονομικά επικερδές και βασίζεται σε ακριβές γενετικά στοχευμένες θεραπείες. Αυτό δημιουργεί ένα σύστημα που αποθαρρύνει ή ακόμη και απαγορεύει στους γιατρούς να εφαρμόζουν μη συμβατικές, μη τοξικές και οικονομικά αποδοτικές προσεγγίσεις.
• Έλλειψη Λογοδοσίας: Ο Seyfried τονίζει την έλλειψη λογοδοσίας στον τομέα της έρευνας για τον καρκίνο, με δισεκατομμύρια δολάρια να δαπανώνται χωρίς σημαντική μείωση στα ποσοστά θανάτων.
• Εκπαίδευση: Τόσο οι επαγγελματίες υγείας όσο και οι ασθενείς χρειάζονται εκτεταμένη εκπαίδευση για να κατανοήσουν τη βιολογία και την εφαρμογή της μεταβολικής θεραπείας. Ο Seyfried τονίζει την ανάγκη για "επιστημονικό αλφαβητισμό" τόσο στους γιατρούς όσο και στους ασθενείς, ώστε να μπορούν να συνεργαστούν ως ομάδα.
• Προσαρμογή του Ασθενούς: Η μεταβολική θεραπεία απαιτεί σημαντική συμμόρφωση και αλλαγές στον τρόπο ζωής από την πλευρά του ασθενούς, κάτι που δεν είναι πάντα εύκολο λόγω εθισμών (π.χ. στη γλυκόζη) και κοινωνικών συνηθειών.

Παρά τις προκλήσεις, ο Seyfried παραμένει αισιόδοξος για το μέλλον. Πιστεύει ότι η μεταβολική θεραπεία είναι "μη τοξική, οικονομικά αποδοτική και βιολογικά φιλική" και ότι "τελικά θα καταστήσει όλες τις άλλες θεραπείες του καρκίνου παρωχημένες". Αναφέρει επιτυχημένες περιπτώσεις (όπως ο Pablo Kelly) και κλινικές σε χώρες όπως η Τουρκία και η Αίγυπτος, όπου εφαρμόζεται η θεραπεία του. Η ελπίδα του είναι ότι με τη συνεχή δημοσίευση δεδομένων και την αύξηση της ευαισθητοποίησης, ο κόσμος θα αναγνωρίσει την αποτελεσματικότητα αυτής της προσέγγισης, οδηγώντας σε μια "σημαντική μείωση" των θανάτων από καρκίνο στο μέλλον.