Όταν οι Ταμπέλες Γίνονται Όπλα

Πώς η πολιτική ορθότητα και η κατάχρηση του “ακροδεξιός” φιμώνουν την κοινωνία

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε κάτι αηδιαστικό: το να χαρακτηρίζεται κάποιος "ακροδεξιός" απλώς και μόνο επειδή έχει απόψεις βασισμένες σε αξίες και αρχές. Δεν μιλάμε για φανατικούς, μιλάμε για ανθρώπους που υπερασπίζονται την οικογένεια, την εθνική ταυτότητα, την ελευθερία της έκφρασης και την προσωπική ευθύνη. Κι όμως, η πολιτική και μιντιακή ελίτ τους πετάει στον ίδιο κουβά με τους ακραίους, μόνο και μόνο για να τους ακυρώσει.

Το αηδιαστικότερο των τελευταίων πολλών χρόνων είναι να χαρακτηρίζεται κάποιος ακροδεξιός, επειδή έχει απόψεις βασισμένες σε αξίες, αλλά και κάποιες μακροχρόνιες αρχές.
Το κάνει και η ομάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον ίδιο φανατισμό θα έλεγα. Πολύ wokeατζεντάκηδες είναι.

Η “ομάδα Μητσοτάκη” και η προοδευτική υστερία

Η ομάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά και πολλοί από τους πρόθυμους συμμάχους της σε media και social media, έχουν υιοθετήσει έναν φανατισμό που δεν διαφέρει από αυτόν που υποτίθεται πως πολεμούν. Με κάθε ευκαιρία, βαφτίζουν "ακροδεξιό" όποιον δεν προσκυνάει την προοδευτική ατζέντα τους. Θες έλεγχο της παράνομης μετανάστευσης; Ακροδεξιός. Θες προστασία της παραδοσιακής οικογένειας; Οπισθοδρομικός. Αμφισβητείς τον κρατικό παρεμβατισμό και τον υπερφορολογικό ζυγό; Είσαι σχεδόν επικίνδυνος.

Woke, αλλά με ρόπαλο

Αυτό το φαινόμενο δεν είναι απλώς πολιτικό — είναι πολιτισμικό. Η “woke” κουλτούρα που εισάγεται βίαια στην Ελλάδα προσπαθεί να επιβάλει όχι μόνο το τι θα λες, αλλά και το τι θα σκέφτεσαι. Και όποιος δεν υπακούει, διασύρεται. Αυτή δεν είναι προοδευτικότητα· αυτός είναι κοινωνικός εκβιασμός.

Η κοινωνία δεν είναι στρατόπεδο εκπαίδευσης

Η συνεχής χρήση βαριών ταμπελών πολώνει, διχάζει και δημιουργεί ψεύτικους “εχθρούς”. Ο πολίτης δεν μπορεί να εκφράσει άποψη χωρίς να σκέφτεται δύο φορές πώς θα την πουν οι επαγγελματίες “αντιφασίστες” των social. Έτσι όμως η κοινωνία δεν προοδεύει — εκβιάζεται.

Ώρα να πάρουμε πίσω τον διάλογο

Η λύση είναι απλή αλλά απαιτεί θάρρος: να σταματήσουμε να δεχόμαστε τις ταμπέλες τους. Να μιλήσουμε καθαρά, χωρίς φόβο και χωρίς ενοχές. Να θυμίσουμε σε όλους ότι η Δημοκρατία υπάρχει για να ακούγονται όλες οι φωνές, όχι μόνο όσες εγκρίνει η εκάστοτε κυβέρνηση ή τα media της.

Μην μασάτε

Τα media θα συνεχίσουν να πετάνε χαρακτηρισμούς, οι “προοδευτικοί” θα συνεχίσουν να πουλάνε ενοχές, και οι κυβερνήσεις θα συνεχίσουν να βαφτίζουν “επικίνδυνους” όσους τους ενοχλούν. Η απάντηση είναι μία: μην μασάτε. Διαβάστε, ψάξτε, αμφισβητήστε. Μιλήστε δυνατά, ακόμα κι αν σας κολλάνε ταμπέλες. Γιατί κάθε φορά που σωπαίνουμε από φόβο, τους κάνουμε τη δουλειά πιο εύκολη.

Διαβάστε εδώ περισσότερα όμοια θέματα.