Του Χρύσανθου Λαζαρίδη, αντιπροέδρου του ΔΣ/Δ21
Υπάρχει ένα απλό θεώρημα πολιτικής οικονομίας: Σε εποχές οικονομικής ανόδου και ευημερίας συνήθως τίθενται τα μεγάλα προβλήματα της επόμενης φάσης. Τίθενται, αλλά δεν μπορούν να λυθούν! Ουδείς είναι πρόθυμος να διακινδυνεύσει την παραμικρή αναστάτωση όταν όλα μοιάζουν να πηγαίνουν καλά…
Σε εποχές κρίσης συνήθως συμβαίνει το αντίθετο: τότε μπορούν να λυθούν τα προβλήματα, αλλά δεν μπορούν πλέον να τεθούν! Όλοι ψάχνουν λύσεις προς τα πίσω, χωρίς να μπορούν να κοιτάξουν μπροστά. Αναπολούν τη «χαμένη ευημερία» του πρόσφατου παρελθόντος. Θέλουν να επιστρέψουν στην προηγούμενη φάση, δεν αντέχουν να οραματιστούν την επόμενη…
Η εξέλιξη δεν ακολουθεί γραμμική πορεία. Συνηθέστερα ταλαντεύεται ανάμεσα στη ψευδαίσθηση και την ανάγκη, ανάμεσα στον εφησυχασμό και το φόβο, ανάμεσα σε ένα κυνισμό χωρίς ηθικές αναστολές κι ένα υποκριτικό ιδεαλισμό εκτός πραγματικότητας. Ανάμεσα στην τύφλωση της ευημερίας και την τύφλωση του πανικού. Ανάμεσα στην αλαζονεία της ισχύος και την μοιρολατρία της ηττοπάθειας.
Η σχέση της Οικονομίας με το Περιβάλλον δεν ξεφεύγει από αυτό τον κανόνα. Τον επιβεβαιώνει πλήρως…
Στην προηγούμενη φάση οικονομικής ανόδου, οι κοινωνίες απολάμβαναν τα αγαθά μιας ανάπτυξης μη βιώσιμης. Αλλά δεν το αντιλαμβάνονταν.
Τα πιο κριτικά πνεύματα διαπίστωναν την περιβαλλοντική επιβάρυνση που προέκυπτε ως αποτέλεσμα αυτής της ανάπτυξης. Και ζητούσαν να επιβληθούν οικολογικού χαρακτήρα περιορισμοί. Να χρεωθούν οι ρυπαντές, να φορολογηθεί η ρύπανση, να απαγορευθούν πρώτες ύλες και προϊόντα που ρυπαίνουν, να αυτοδεσμευτούν οι χώρες ότι θα μειώσουν τους ρυπαντές τους, να αποθαρρυνθεί η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος (εκχέρσωση του Αμαζονίου) για «αναπτυξιακούς» λόγους. Αυτά προέβλεπε σε γενικές γραμμές το περιβόητο Πρωτόκολλο του Κιότο...
η συνέχεια εδώ
Υπάρχει ένα απλό θεώρημα πολιτικής οικονομίας: Σε εποχές οικονομικής ανόδου και ευημερίας συνήθως τίθενται τα μεγάλα προβλήματα της επόμενης φάσης. Τίθενται, αλλά δεν μπορούν να λυθούν! Ουδείς είναι πρόθυμος να διακινδυνεύσει την παραμικρή αναστάτωση όταν όλα μοιάζουν να πηγαίνουν καλά…
Σε εποχές κρίσης συνήθως συμβαίνει το αντίθετο: τότε μπορούν να λυθούν τα προβλήματα, αλλά δεν μπορούν πλέον να τεθούν! Όλοι ψάχνουν λύσεις προς τα πίσω, χωρίς να μπορούν να κοιτάξουν μπροστά. Αναπολούν τη «χαμένη ευημερία» του πρόσφατου παρελθόντος. Θέλουν να επιστρέψουν στην προηγούμενη φάση, δεν αντέχουν να οραματιστούν την επόμενη…
Η εξέλιξη δεν ακολουθεί γραμμική πορεία. Συνηθέστερα ταλαντεύεται ανάμεσα στη ψευδαίσθηση και την ανάγκη, ανάμεσα στον εφησυχασμό και το φόβο, ανάμεσα σε ένα κυνισμό χωρίς ηθικές αναστολές κι ένα υποκριτικό ιδεαλισμό εκτός πραγματικότητας. Ανάμεσα στην τύφλωση της ευημερίας και την τύφλωση του πανικού. Ανάμεσα στην αλαζονεία της ισχύος και την μοιρολατρία της ηττοπάθειας.
Η σχέση της Οικονομίας με το Περιβάλλον δεν ξεφεύγει από αυτό τον κανόνα. Τον επιβεβαιώνει πλήρως…
Στην προηγούμενη φάση οικονομικής ανόδου, οι κοινωνίες απολάμβαναν τα αγαθά μιας ανάπτυξης μη βιώσιμης. Αλλά δεν το αντιλαμβάνονταν.
Τα πιο κριτικά πνεύματα διαπίστωναν την περιβαλλοντική επιβάρυνση που προέκυπτε ως αποτέλεσμα αυτής της ανάπτυξης. Και ζητούσαν να επιβληθούν οικολογικού χαρακτήρα περιορισμοί. Να χρεωθούν οι ρυπαντές, να φορολογηθεί η ρύπανση, να απαγορευθούν πρώτες ύλες και προϊόντα που ρυπαίνουν, να αυτοδεσμευτούν οι χώρες ότι θα μειώσουν τους ρυπαντές τους, να αποθαρρυνθεί η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος (εκχέρσωση του Αμαζονίου) για «αναπτυξιακούς» λόγους. Αυτά προέβλεπε σε γενικές γραμμές το περιβόητο Πρωτόκολλο του Κιότο...
η συνέχεια εδώ
🙏 Αν σου άρεσε αυτό το άρθρο και θέλεις να στηρίξεις τη δουλειά μου,
0 Σχόλια
Παρακαλούμε σχολιασμούς επί της ουσίας.
Τα σχόλια σας δεν περνάν από έλεγχο γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα θίγουν κάποιον προσωπικά με βρισιές και συκοφαντίες.
Τέτοιου είδους σχόλια δεν περνάν από έλεγχο, αλλά θα διαγράφονται μετά την δημοσίευση.
Παρακαλούμε να γράφετε σε πεζά και όχι κεφαλαία
-------------------------------------------------------------------------
Οι απόψεις του ιστολογίου δεν είναι απαραίτητο να συμπίπτουν με τα περιεχόμενα στου άρθρου.
Ο ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα - αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω, φόρμας επικοινωνίας.
Ευχαριστούμε